Ochrona życia, prymat jedności Kościoła, obrona szczególnego charakteru nauczania katolickiego… Aleteia wybrała piętnaście najważniejszych przesłań papieża Leona XIV wygłoszonych podczas jego podróży do Francji.
Od Pałacu Elizejskiego w Paryżu, przez katedrę w Metz, po sanktuarium w Lourdes papież Leon XIV wygłosił 17 przemówień i homilii podczas wyjątkowo intensywnych czterech dni we Francji. Aleteia wybrała piętnaście najbardziej pamiętnych cytatów z tej historycznej podróży.
1. „Jesteście świętymi Francji”
Dynamika, która charakteryzuje życie chrześcijańskie, ma konkretne imię: jest nim droga świętości. To droga, którą Pan otwiera przed każdym z nas i na której nieustannie nam towarzyszy. Jakże wielu synów i córek tej ukochanej ziemi, Francji, pozwoliło się nią poprowadzić!
Czuwanie modlitewne z młodzieżą, Stade de France w Saint-Denis, piątek, 25 września.
2. „Żaden z nas nie jest numerem na dowodzie osobistym”
„Wszyscy tęsknimy za szczęściem, miłością i spełnieniem. Ale gdzie szukamy tego, co może ugasić nasze pragnienie? Czy zadowalamy się dobrami materialnymi, natychmiastową gratyfikacją i niezliczonymi małymi bożkami, które obiecują nam księżyc i gwiazdy, a pozostawiają serca puste? Ochrzczeni otrzymaliśmy żywą wodę, o której mówi Ewangelia, ale czy rzeczywiście osobiście spotkaliśmy Chrystusa?
Ludzie są z natury istotami pragnącymi i tylko Bóg może wypełnić wewnętrzną pustkę. Tak, bracia i siostry, Jezus Chrystus, Dobry Pasterz, prowadzi nas, jak pasterz prowadzi swoje owce, do źródła szczęścia i pokoju. Zna każdego z nas po imieniu. Nic nie uchodzi Jego uwadze: nasze sekrety, nasze intencje, nasze słabości. Bada głębiny naszych serc. Oddał za nas swoje życie i nadal daje je nam poprzez sakramenty.
Nosi zmęczone lub zranione owce na swoich ramionach i delikatnie sprowadza z powrotem te, które zbłądziły. Jezus objawia nam bezwarunkową miłość Boga do nas. Dla Niego nikt z nas nie jest numerem na dowodzie osobistym ani numerem rejestracyjnym, lecz człowiekiem — niepowtarzalnym i niezastąpionym”.
Homilia podczas Mszy świętej, Place de la Concorde w Paryżu, sobota, 26 września.
3. „Pan nie przemawia do ciebie w sposób niezrozumiały”
Drodzy młodzi, rozeznając swoje powołanie, bądźcie pewni, że Pan nie przemawia do was w sposób niezrozumiały. Zwraca się do każdego z was po imieniu i zaprasza was, abyście poszli za Nim, ponieważ was kocha. Przyjmując Jego Ewangelię z jasnym umysłem i czystym sercem, zrozumiecie, jak Jezus wzywa was do służby.
To zawsze dar życia: pełnego, wiernego, przepełnionego miłością. Aby przezwyciężyć udrękę i niepewność, miejcie odwagę wypowiedzieć jedno proste i wspaniałe słowo: „dziękuję”. Dziękuję Ci, Jezu, za Twoją miłość.
Czuwanie modlitewne z młodzieżą, Stade de France w Saint-Denis, piątek, 25 września 2026 r.
4. „Miejcie odwagę żyć”
„Miejcie odwagę odpowiedzialnie wypełniać misję budowania pokoju: w waszych sercach, w waszych relacjach, w waszych rodzinach, w szkołach i na uniwersytetach, w życiu waszych miast, waszych krajów i całej Europy. Nie poddawajcie się logice przemocy i ucisku.
Kochajcie życie w każdej chwili i nie lękajcie się przyszłości! Nie bójcie się zakładać rodzin, sprowadzać dzieci na świat, bronić godności każdego człowieka — od pierwszych chwil w łonie matki aż do ostatniego tchnienia. Nie bójcie się niestrudzenie pracować dla dobra waszych społeczności, także poprzez zaangażowanie polityczne. Bądźcie budowniczymi wspólnot!”
Spotkanie „U źródeł Europy na rzecz pokoju i jedności”, Centrum Kongresowe Roberta Schumana w Metz, poniedziałek, 28 września.
5. „Jesteście namacalnym znakiem działania łaski Bożej”
„Może wydawać się paradoksalne, że zjawisko ponownego odkrywania Ewangelii i przyjmowania wiary przez tak wielu ludzi ma miejsce w społeczeństwie takim jak francuskie, naznaczonym silnie zsekularyzowaną kulturą. Wasze doświadczenie i wasze świadectwo, drodzy katechumeni i neofici, są namacalnym znakiem działania łaski Bożej, która wykracza poza analizy liczbowe i socjologiczne.
To zjawisko, które sprzeciwia się wszelkiej postawie defetyzmu — temu, co papież Franciszek nazwał „jałowym pesymizmem” — należy przyjąć z odpowiedzialnością”.
Spotkanie z członkami prowincjalnego zgromadzenia synodalnego, katechumenami i neofitami, Katolicki Instytut w Paryżu, sobota, 26 września.
6. „Stawiajcie komunię z Następcą Piotra i z Kościołem ponad swoje osobiste uczucia”
„Was, którzy codziennie sprawujecie Eucharystię, proszę, abyście zadbali o to, by celebracje liturgiczne były zawsze przeżywane z godnością, nawet tam, gdzie gromadzą się mniejsze wspólnoty. Bądźcie świadomymi spadkobiercami Ojców i Świętych Kościoła, którzy przez wieki przekazywali nam głęboki sens i piękno liturgii, dając zawsze świadectwo wielkiej pokory wobec sprawowanej Tajemnicy.
Sobór Watykański II, którego bogactwo wiele zawdzięcza Francji, w znakomity sposób zebrał i pogłębił to dziedzictwo, uznając jego centralną rolę w życiu Kościoła. (…) Radość eucharystyczna (…) jest największym darem, jakim możemy się dzielić. Dlatego stawiajcie komunię z Następcą Piotra i z Kościołem ponad swoją osobistą wrażliwość, aby pielęgnować jedność Ludu Bożego. Razem będziemy proroctwem, że pojednany świat jest możliwy”.
Homilia podczas Nieszporów, katedra Notre-Dame w Paryżu, piątek, 25 września.
7. „Szacunek dla życia zaczyna się od nawrócenia umysłu i serca”
„Czasami z niepokojem obserwuję obecne trendy społeczne, które grożą sprzeniewierzeniem nauki i technologii dla zyskownych celów, promując manipulacje genetyczne, macierzyństwo zastępcze, pobieranie narządów czy programowaną śmierć.
Nie zapominajmy, że wzajemny szacunek i ochrona każdego ludzkiego życia to wspólna odpowiedzialność każdego z nas, zaczynająca się od nawrócenia umysłu i serca i wymagająca szczerego, bezinteresownego zaangażowania na rzecz naszych braci i sióstr”.
Spotkanie z władzami, społeczeństwem obywatelskim i korpusem dyplomatycznym, Pałac Elizejski w Paryżu, piątek, 25 września.
8. „To, co jest legalne, niekoniecznie jest moralne”
„Wiem, że dla niektórych z was, z powodu konkretnych chorób i niekiedy straszliwego cierpienia, przyszłość może wydawać się ponura, niepewna i beznadziejna. Ale żadne prawo ludzkie nie powinno pozbawiać was pewności co do waszej godności. Wręcz przeciwnie, w imię tej niezbywalnej godności osoby ludzkiej należy stanowczo odrzucić pokusę odbierania życia pod pozorem fałszywego współczucia.
Nie można traktować odbierania życia jako czegoś normalnego. To, co jest legalne, niekoniecznie jest moralne. (…) Drodzy chorzy bracia i siostry, chcę wam powiedzieć: nie jesteście ciężarem, jesteście bijącym sercem naszego człowieczeństwa i cennym skarbem dla Kościoła”.
Pozdrowienie dla chorych i ich opiekunów, sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, niedziela, 27 września.
9. „Lecząc ciała, leczymy także dusze”
„Wzywam całą społeczność służby zdrowia do pamiętania o głębokim znaczeniu swojego powołania: troski o cierpiącego, a nie odbierania mu życia. Tak, drodzy przyjaciele, bądźcie pełnymi pasji sługami życia! Nikt nie ma prawa, opierając się na laboratoryjnych algorytmach, decydować o życiu jakiegokolwiek embrionu lub osoby starszej! Medycyna nigdy nie może stać się sługą zaprogramowanej śmierci!”
Przemówienie do członków Fundacji Jérôme’a Lejeune’a, 22 czerwca 2026 r.
„Zachęcam was, z jednej strony, do niestrudzonego rozwijania struktur opieki paliatywnej i badań; z drugiej strony, do czułego towarzyszenia chorym, tak jak tutaj, w Lourdes, gdzie lekarze, pielęgniarki, noszowi, kapelani, zespoły duszpasterskie dla chorych i tak wielu innych wypełniają swoje powołanie w służbie godności osoby ludzkiej, aby świat mógł żyć. Dbając o ciała, leczycie również dusze”.
Pozdrowienie dla chorych i ich opiekunów, sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, niedziela, 27 września.
10. „Edukacja katolicka nie może zaniechać swojej misji”
„Edukacja to niezwykle rozległa misja, która dotyka wielu aspektów życia. Chciałbym wspomnieć jedynie o edukacji katolickiej, której szczególny charakter jest obecnie kwestionowany.
To szczęście, że szkoły katolickie są w dużej mierze otwarte dla tych, którzy nie podzielają naszej wiary. To hojne i pełne szacunku przyjęcie, które respektuje wolność sumienia każdego, obiecuje wielkie owoce dla wszystkich, dla społeczeństwa i dla samego Kościoła.
Jednak edukacja katolicka nie może w żaden sposób zaniechać swojej misji — misji skoncentrowanej na Chrystusie, której celem jest integralny rozwój osoby ludzkiej we wszystkich jej wymiarach: duchowym, kulturowym, intelektualnym, moralnym i społecznym.
Dlatego nikogo nie powinny dziwić możliwości, jakie oferuje każda szkoła katolicka, by spotkać Jezusa Chrystusa i usłyszeć Jego Słowo. Tym bardziej żaden uczeń nie powinien być marginalizowany w swojej klasie tylko dlatego, że wierzy w Jezusa”.
Spotkanie z biskupami Konferencji Biskupów Francji, sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, niedziela, 27 września.
11. „Pilne jest kształcenie umysłów w kierunku tego, co moralnie dobre”
„Wydawało mi się konieczne podjęcie tematu sztucznej inteligencji w mojej pierwszej encyklice, aby umieścić osobę ludzką w centrum wszelkiej refleksji. Aby nie zatracić naszego człowieczeństwa w «raju maszyn», które wdzierają się do naszego codziennego życia i je kształtują, pilnie potrzebne jest kształcenie umysłów w rozeznaniu etycznym, zdolnych do dostrzegania tego, co moralnie dobre”.
Spotkanie z władzami, społeczeństwem obywatelskim i korpusem dyplomatycznym, Pałac Elizejski w Paryżu, piątek, 25 września.
12. „Chrześcijanin zaangażowany w życie publiczne nie stanowi zagrożenia”
„Chrześcijanin zaangażowany w życie publiczne, działający zgodnie ze światłem sumienia oświeconego wiarą, nie może być uważany za prozelitę ani za zagrożenie dla jedności narodu. Prawdziwy świecki sekularyzm nie wyklucza bowiem wymiaru religijnego, lecz wręcz przeciwnie, potrafi czerpać z niego jako z zasobu edukacyjnego”.
(Przemówienie do uczestników Ogólnopolskiego Spotkania Nauczycieli Religii Katolickiej, 25 kwietnia 2026 r.).
„Sprawiedliwy świecki sekularyzm nie polega zatem na wykluczaniu religii ze sfery publicznej ani z edukacji, lecz na dążeniu do tego, by państwo i instytucje religijne prowadziły dialog i łączyły siły w służbie dobru wspólnemu, aby świat mógł żyć”.
Spotkanie z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusu dyplomatycznego, Pałac Elizejski w Paryżu, piątek, 25 września.
13. „Jedyną drogą do zbawienia dla człowieka jest miłość”
„Wy, synowie tej ziemi, rozdartej w przeszłości bratobójczymi konfliktami, dobrze wiecie, że nieprawdą jest, iż ten, kto szuka zemsty, jest silniejszy od tego, kto przebacza. Nieprawdą jest, że ten, kto nie ustępuje, jest silniejszy od tego, kto szuka pojednania. Nieprawdą jest, że ten, kto odchodzi, trzaskając drzwiami, jest silniejszy od tego, kto podejmuje trud wspólnego marszu.
Metz i region Mozeli dają całemu światu świadectwo, że pojednanie jest możliwe tylko wtedy, gdy ma się odwagę przerwać łańcuch uraz. Potrzeba siły i wielkiej równowagi, aby nie dać się przytłoczyć złu, zwłaszcza gdy doznane rany są głębokie. Ale w obliczu niesprawiedliwości jedyną drogą do zbawienia ludzkości jest miłość”.
Homilia podczas Mszy świętej w katedrze Saint-Étienne w Metz, poniedziałek, 28 września 2026 r.
14. „Nie można mówić o Europie, nie wspominając o chrześcijaństwie”
„Nie można mówić o Europie bez odniesienia do chrześcijaństwa. (…) Odwołanie się do długu kultury europejskiej wobec chrześcijaństwa, dalekie od bycia kryterium wyłącznie wyznaniowym, pozwala nam lepiej zrozumieć, jak otwartość na transcendencję pozostaje konstytutywnym wymiarem osoby ludzkiej i żywym źródłem cywilizacji”.
Spotkanie „U źródeł Europy dla Pokoju i Jedności”, Centrum Kongresowe Roberta Schumana w Metz, poniedziałek, 28 września.
15. „Promowanie pokoju jest aktywnym przedsięwzięciem”
Jakie są zatem lekcje Roberta Schumana dla dzisiejszej Europy i świata? Przede wszystkim głębokie pragnienie pokoju.
Niestety, wojna powróciła, także w Europie: nowa „bezsensowna masakra”, pochłaniająca każdego dnia niezliczone ofiary cywilne. (…) Promowanie pokoju to aktywne działanie. Musimy dziś zadać sobie pytanie, czy rzeczywiście podejmujemy „kreatywne wysiłki” na rzecz pokoju na świecie, czy też po prostu staramy się „zatamować krwawienie wojny” i lepiej przygotować się na te, które — jak zakładamy — dopiero nadejdą.
Europa Schumana to kontynent, na którym dialog jest przedkładany nad zbrojną konfrontację; gdzie zasoby są gromadzone, aby zapewnić, że „jakakolwiek wojna (…) stanie się nie tylko nie do pomyślenia, ale wręcz fizycznie niemożliwa”.
Spotkanie „U źródeł Europy dla pokoju i jedności”, Centrum Kongresowe Roberta Schumana w Metz, poniedziałek, 28 września.
![Księdzem jest człowiek. W depresji potrzebny jest terapeuta [WYWIAD]](https://img.aleteia.org/tr:w-150,h-150,q-75/uploads/2026/06/shutterstock_1445299580.jpg)
