Bycie mamą to proces. Pozwól sobie na własne tempo
Na tej drodze wzrastania w macierzyństwie pozwól sobie przeżywać ten czas we własny sposób i we własnym tempie.
Dominika Wernio
psycholog kliniczny, psychoterapeuta psychodynamiczny. Prowadzi psychoterapię osób dorosłych w Fundacji Pomocy Psychologicznej i Duchowej Inigo w Warszawie, współpracuje z młodzieżą, wspiera rodziców, prowadzi wykłady i warsztaty rozwoju osobistego.
Najnowsze artykuły Dominika Wernio
Chcesz być dojrzałym mężczyzną? Zostań tatą!
Obecny i zaangażowany ojciec jest dziecku bardzo potrzebny do harmonijnego i pełnego rozwoju.
Zadbaj o relacje – będziesz szczęśliwszy!
Poczucie, że jest ktoś, na kogo możemy liczyć, kto stanie za nami jeśli będzie potrzeba, kto obdarza nas swoimi uczuciami, jest nieocenionym źródłem zadowolenia i spokoju.
Dlaczego nie mogę się z nikim związać?
Bywa, że świadomie bardzo pragniemy związku a nieświadomie robimy wszystko, żebyśmy zostali odrzuceni albo odrzucamy pierwsi, bo tak bardzo jesteśmy przekonani, że bliskość skończy się upokorzeniem czy odtrąceniem.
Twoje ciało ma głos. Co Ci mówi?
Zauważenie i nazwanie tych stanów, uczuć czy nawet przeżytych traum uwalnia ciało od ciężaru, jaki nosi czasem przez wiele lat.
Chodzisz na terapię? Zobacz, kiedy możesz spodziewać się zmiany
Dzięki nowemu postrzeganiu stajemy się wolni od przymusów, kompleksów i zaprzeczeń. Uczymy się rozeznawać, na co mamy wpływ i co da się zmienić, a na co wpływu nie mamy.
Wstydź się! To nie wstyd…
Kiedy zaczynamy uznawać, że mamy prawo się wstydzić i uczymy się to robić w adekwatny sposób, to odzyskujemy kontrolę nad naszym życiem.
Jak lepiej rozumieć innych?
Chcemy być przyjęci z naszymi uczuciami, myślami, zranieniami, słabościami, z naszą innością i różnorodnością.
Dlaczego „odcięcie pępowiny” jest konieczne?
Niektórzy nigdy nie wyprowadzają się z domu. Są tacy, którzy to robią fizycznie, ale emocjonalnie nadal pozostają w dialogu z rodzicami.
Rodzicu, czy wiesz, jak przetrwać burze w życiu Twojego nastoletniego dziecka?
Nastolatki są jak rozpędzone auta, z nie do końca sprawnymi hamulcami, a ich świat wewnętrznych przeżyć w dużej mierze wypełnia negatywny monolog wewnętrzny.