W niedzielę w Warszawie rozpocznie się regionalne spotkanie na temat ochrony dzieci i młodzieży przed wykorzystywaniem seksualnym. Wezmą w nim udział przedstawiciele episkopatów i osób pracujących w obszarze ochrony małoletnich z 20 krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Jednym z członków komitetu organizacyjnego jest Ewa Kusz, która zebrała głosy osób molestowanych przez księży.
Ewa Kusz, terapeutka i wicedyrektor Centrum Ochrony Dziecka, przekonuje, że zarówno zapobieganie nadużyciom seksualnym wobec dzieci, młodzieży i dorosłych bezbronnych, jak i pomoc skrzywdzonym to obszary działań nie tylko dla wykwalifikowanych w tej dziedzinie specjalistów.
Od dłuższego czasu dominuje przesłanie, że trzeba pomagać, chronić, domagać się sprawiedliwości dla tych, którzy zostali skrzywdzeni przez księdza. Inne osoby, skrzywdzone przez kogo innego, prawie że nie istnieją, są jakby „gorsze”, a przynajmniej ich krzywda nie przyciąga uwagi.
Zajmując się „oczyszczaniem” Kościoła z „pedofilii”, zabrnęliśmy w ślepy zaułek, i to nie tylko w Polsce.
Wołanie o głos rozsądku, aby wspólnie budować kulturę ochrony dzieci i młodzieży.
Oskarżenie o ukrywanie „kapłanów-pedofilów” przez polski rząd zostało podjęte przez krajowe i zagraniczne media i zaczęło żyć własnym życiem, niezależnie od faktów i wyjaśnień. Zamiast prawdy mamy klasyczną postprawdę – pisze Ewa Kusz z Centrum Ochrony Dziecka.
Wchodzi prawo, które prędzej czy później będzie dotykało każdego z nas. Od 13 lipca obowiązuje nowelizacja zwiększająca ochronę dzieci przed przemocą.
Wychowanie seksualne jest konieczne. Można dyskutować o tym, jaka powinna być jego treść i sposób jej przekazywania, ale nie, czy powinno ono mieć miejsce.
