To zabawne, że przez tyle wieków nie udało się do końca wyplenić myślenia, jakoby dbanie o ciało było oznaką próżności, oddalenia się od Boga i istoty człowieczeństwa, która powinna odnajdywać swoje ukojenie w konfesjonale, a nie u kosmetyczki.
Dobre rady od sparowanych zakochanych są jak przepisy babci, w których wszystkiego należy dodać „na oko” lub „z wyczuciem”. Nie każdemu wychodzą (na) dobre.
Nigdzie nie jest powiedziane, że lepiej być otwartym, towarzyskim, ekstrawertycznym. Wiele takich osób męczy innych ludzi. Moda na introwertyzm także nie jest dobra, jeśli jest tylko modą, zamykaniem się w swojej klatce a nie rzeczywistą potrzebą odosobnienia i spokoju.
