
Miałem pretensje do lekarzy, że mnie uratowali. Fragment książki „Życie po śmierci. Teologiczne śledztwo”
Po blasku chwały przychodzi powiew wiatru w policzek. Później usłyszałem takie brzęczenie, to był szum modlitewny. Z czasem, to znaczy tam nie ma czasu, zaczęły się wyłaniać słowa kolejnych modlitw, które były w mojej intencji – opowiada Andrzej Duffek, który przeżył śmierć kliniczną.

