Przeżyłam Adwent bez Facebooka. Może i ty wylogujesz się na święta?
Już pierwszego dnia okazało się, że nagle mam czas na modlitwę. Starcza go też na układanie puzzli z moim synem i słuchanie dobrej muzyki późnym wieczorem, gdy już wszyscy śpią.
Maja Moller
Żona, mama dwójki dzieci, z wykształcenia psycholog i dentysta. Inspiruje ją święty Ignacy z Loyoli. Współpracuje z Internetowym Domem Rekolekcyjnym i Modlitwą w Drodze, prowadzi bloga Chrześcijańska Mama. Współautorka książki "Ile lat ma Twoja dusza".
Najnowsze artykuły Maja Moller
Siła kobiet – odkryj ją w swojej rodzinie
Nie znała takiego pojęcia jak „niemożliwe”. Dzięki jej determinacji do miasteczka wrócili również inni mężowie i ojcowie.
Niedoskonałe, ale zanurzone w doskonałej Miłości – chcę w to wierzyć
W głębi serca wciąż jestem chwilami przekonana, że On czeka nie na mnie, ale na laurkę z pobożnym wierszykiem. Że muszę ubrać się na galowo i jak najlepiej wypełnić wszystkie oczekiwania, które… zaraz, zaraz… które On ma wobec mnie? Czy które sama sobie stwarzam?
Spacery po cmentarzu i mój Dzień Wspomnień Rodzinnych – lubię 1 listopada!
To czas, w którym mogę podzielić się tym, co ważne z moimi dziećmi. To chwile zadumy, opowieści o przeszłości i zapalane w kolejnych miejscach znicze. Zapał i przejęcie, jakie widzę w dziecięcych oczach, gdy opowiadam o odwadze ludzi walczących za wolność, której sami nie doświadczyli, a dzięki której my możemy cieszyć się spokojem codzienności.
Wyzwanie na 60 dni przed świętami – być bardziej sobą!
A gdyby przez najbliższe dwa miesiące trenować inne spojrzenie na rzeczywistość? Nie dopatrywać się w niej tego, co mi nie pasuje i co odbiega od oczekiwań? Szukać tego, co pozytywne, a w ludziach - uczyć się dostrzegać dobro i wzmacniać je, wydobywać z innych, biorąc pod uwagę również to, że każdy z nas jest inny i u każdego to „dobro” może być nazwane inaczej?
Kościół żeńskokatolicki, czyli o kobietach i Jezusie
Żadna z kobiet, które towarzyszyły Jezusowi, nie poszła za Nim z przypadku. Nie robiły tego z przymusu, obowiązku czy lęku. Ich działanie zdaje się być tylko efektem ubocznym tego, co wydarzyło się w ich sercach.
Cisza. Towar deficytowy, a tak potrzebny!
To właśnie dlatego potrzebna jest nam cisza - byśmy mogły usłyszeć nie tylko swoje lęki, ale zapewnienie o Jego miłości. Potrzebujemy jej, by w naszej głowie mogło zabrzmieć coś więcej niż tylko (powtarzane czasem przez nas bezustannie) opinie innych ludzi o nas.
Kobieta, do tego świecka, z nieidealnym kościelnym CV. Jak tu żyć?
Wierzę, że choć przed Kościołem jeszcze dużo zmian, już teraz wiele z nas - osób świeckich, kobiet, żon, matek - czuje, że ma w nim swoje miejsce. Czuje się spełnionych. I że rodzi się z tego bardzo konkretne dobro.