W obdarowywaniu ważny jest nie tylko upominek, ale również sposób, w jaki go przekazujesz. Dzieci lubią prezenty, ale niestety szybko się uczą brać i oczekiwać bez relacji. Dlatego na ile to możliwe, wręczaj prezent osobiście i dbaj o dobre okoliczności waszego spotkania.
Nie tylko dzieciom trzeba często powtarzać coś dwa razy… albo i więcej. Zrozumiałam to dzięki modlitwie z Kościołem wschodnim.
Nie wycofuj się z roli rodzica, w której jesteś niezastąpiony, ale bądź nim najlepiej, jak potrafisz.
Umiejętność podejmowania decyzji nie jest łatwą sztuką, zwłaszcza dla kilkunastolatka. Dobre wybieranie wymaga m.in. analizy, przewidywania konsekwencji, odrobiny ryzyka.
Poczucie wdzięczności, oddech na moje 100 procent, autentyczność, dobra aktywność i świadomość obecnego Boga - to ścieżki, które uwalniają mnie z nieustannego porównywania się i pozwalają mi znajdować drogę do siebie, do domu.
Poznałam jedną siostrę, która zakłada słuchawki, włącza ulubione piosenki i tańczy w swojej celi, czerpiąc z tego wiele dobra, ukojenia, przeżywając w ten sposób spotkanie ze sobą i z Bogiem.
Chcę mieć czas na tęsknotę, pragnienia, pustkę i obdarowanie, na doświadczenie prawdziwego światła, które pozwala widzieć lepiej i jest w stanie ogrzać serce. Bardziej więc niż świąt potrzebuję teraz Adwentu.
W szkolnych murach pojawiają się już różne inicjatywy z założenia wspierające rozwój społeczny i emocjonalny młodego pokolenia. Także pracodawcy w procesie rekrutacji coraz częściej zwracają uwagę na poziom umiejętności interpersonalnych. Może więc uda się, aby serce i rozum nie dzieliła aż taka wielka przepaść?
Ta mała autodiagnoza może być punktem wyjścia do dalszego budowania więzi albo stać się impulsem do dobrej zmiany.
Pomoc zazwyczaj niełatwo przyjmować, ale dobrego wspierania też trzeba się uczyć. Niech te dobre przykłady inspirują do otwartych oczu i uważnego serca.
Zakupy w markecie to wydarzenie, które niesie za sobą mnóstwo przeżyć. Zwłaszcza dla małego dziecka. A jak dla dziecka, to również dla rodzica. Warto zatem wziąć pod uwagę różne możliwości, które mogą pomóc, aby sklepowy czas był stratą co najwyżej zawartości portfela, a nie spokoju.
Każda okoliczność niesie ze sobą pewne możliwości i ograniczenia, może sprzyjać rozwojowi bądź go utrudniać. Podobnie jest z hierarchią narodzin. Jednak niezależnie od kolejności przyjścia na świat, każdy ma prawo czuć się jedyny, wyjątkowy, potrzebny i kochany.
Chcę wskazać ci kilka ścieżek umożliwiających rozwój w kryzysowych doświadczeniach. Można je streścić w jednym zdaniu: nadawaj sens, wracaj do siebie.
Najważniejsza jest twoja otwartość i gotowość współpracy w czasie takiej wizyty. Czasem okazuje się, że najbardziej pomocy i wsparcia potrzebują także rodzice.
Dobry start w kolejny poziom edukacji jest niezmiernie ważny. Jak zadbać o to, aby siedmiolatek pomyślnie rozpoczął szkolną przygodę?
Próba wejścia w „buty dziecka”, wyobrażenie sobie, co może ono czuć w różnych sytuacjach, bywa dla dorosłych niezwykle pomocne i zaskakujące.
Pomysły na wspólny czas przyjdą same, jeśli w mężczyźnie zrodzi się wola porwania syna, porwania w świat doświadczeń, zdobywania nowych umiejętności, kolejnych osiągnięć, pewności siebie, odwagi, zainteresowań, odkrywania swojej tożsamości.
Przeżyj bliskość ze swoim być może smutnym, rozzłoszczonym, wystraszonym dzieckiem, które w takich chwilach najbardziej potrzebuje właśnie Ciebie.
Walczył, miał marzenia i plany, jednak odchodził. Ta bolesna prawda docierała mocniej z każdą dawką leków i wyniszczającej terapii... Odchodził od zmysłów.
Z dużym poruszeniem słuchałam młodej mamy, jak pomogła swojej córce, która ból istnienia środkowego dziecka wyrażała biciem młodszego brata, jąkaniem się i ogólnym rozdrażnieniem. Po kilku tygodniach kilkuletnia środkowa Ania przestała się jąkać, stała się spokojniejsza. Jak to się stało?
