S.
Milczenie trzeba pokochać, jak coś konkretnego i pozytywnego, zamiast uważać je za jakiś brak, pustkę, wyrzeczenie, niedostatek, pokutę – tak jak ten dziennikarz, który kiedy poprosiłam, żeby grupa przystanęła, umilkła i posłuchała klasztornej ciszy, po minucie jęknął: „Koszmarne!”
Czas już przejść do warunków modlitwy, i tutaj narzucałby się jako pierwszy temat wiary – ale Chrystus Pan widzi warunek jeszcze pilniejszy, i o nim to mówi, używając słowa: Najpierw...
Powtarzam: to wszystko jest tylko propozycja. Można ją odrzucić całkiem, albo można stworzyć na swoją potrzebę analogiczny schemat własny.
Ludzie poszukujący wciąż w życiu nadprzyrodzonych zjawisk kończą bardzo szybko na wmawianiu ich sobie i innym. Ale to jest nieprawda, a żadna nieprawda nie przynosi ani Bogu chwały, ani ludziom pożytku.
„Żyjąc pod okiem Bożym, żyjąc w kontakcie z Chrystusem, mamy Komu składać to wszystko w ofierze, miłe czy przykre, wymarzone czy groźne. I dlatego wszystkie te sprawy czy wartości stają się – powtórzmy – względne, a jedyną radością jest Bóg”.
Trzeba w każdym razie pamiętać, że pokusa, próba, to nie jest okazja do koniecznej klęski, ale właśnie przede wszystkim okazja do zwycięstwa.
Przed smutkiem i zniechęceniem nie ma innej obrony niż właśnie modlitwa. Ale ktoś by powiedział: "W takim razie jak ja mam się modlić, jeżeli już jestem zniechęcony?". A to pokazuj Bogu swoje zniechęcenie; byleś się zwracał do Niego.
Jeżeli człowiek nie zrozumie, że jego prywatna skala wartości nie jest tą skalą, którą zakładał Stworzyciel, to w gruncie rzeczy naprawdę nic o wszechświecie nie będzie wiedział i będzie się w nim błąkał…
Czy ja mojego smutku nie pielęgnuję? Właśnie: nie głaskać tych swoich cierpień, bo na woły powyrastają…
Czy Bóg nie mógłby chronić nas przed skutkami naszych i cudzych win, zamiast najpierw je na nas dopuszczać, a potem dopiero wybawiać?
Bo Ja nie chcę, żebyś znalazł tylko obraz – mówi Pan – ale żebyś znalazł Mnie.
Ktoś powiedział pięknie: „W czyśćcu wszyscy są mistykami”. To wiele mówi o tym, co będziemy „robić” w czyśćcu. A czy możliwe jest, że po śmierci pójdziemy bezpośrednio do nieba? Z ominięciem czyśćca?
Wyobraźmy sobie, że kobieta cudzołożna – do której Jezus skierował znamienne słowa „Idź, a odtąd już nie grzesz!” – jednak upadła po raz kolejny… Co wtedy?
Co można przez modlitwę osiągnąć? Jakie jest tworzywo modlitwy? Kiedy się dowiemy, czyśmy się naprawdę modlili?
A może chcesz, żebyśmy jeszcze raz zaryli nosem w ziemię i zrozumieli lepiej własną małość?
Ale jeżeli nadal boli? Powiedzmy, że ktoś zrobił mi moralną krzywdę, której skutki trwają – nie mogę sprawić, żeby mnie nie bolało. Co robić?
On daje nam siły, zdolności, warunki, motywację. Cokolwiek jest, jest Jego darem.
Jeśli lekceważymy prawo moralne, to mniej więcej to samo, co gdybyśmy trzymając ciężką cegłę nad własną stopą, postanowili zlekceważyć prawo ciężkości i wypuścili tę cegłę z rąk…
Gdyby był między nami prorok, pewnie nieraz by ukląkł w jakiejś ciasnej kuchence w obdrapanym bloku, albo w jakimś biurze, które my wszyscy mijamy jako symbol nudnej świeckości, nie zdając sobie sprawy, że ktoś tam właśnie ustanowił przez swój sposób życia jedną ze stolic Królestwa Ojca.
„Święć się imię Twoje…” – Modlitwa Pańska, poddając nam prośby, z którymi powinniśmy zwracać się do Ojca w niebie, jest zarazem lekcją dla nas.
