Najczęstsze pokusy podczas modlitwy
Jeżeli będziemy modlić się tylko wtedy, kiedy przyjdzie nam tzw. natchnienie, to w istocie prawie nigdy się nie będziemy modlili.
O.
O. Włodzimierz Zatorski OSB
urodził się w Czechowicach-Dziedzicach. Do klasztoru wstąpił w roku 1980 po ukończeniu fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pierwsze śluby złożył w 1981 r., święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. Założyciel i do roku 2007 dyrektor wydawnictwa Tyniec. W latach 2005–2009 przeor klasztoru, od roku 2002 prefekt oblatów świeckich przy opactwie. Autor książek o tematyce duchowej, między innymi: “Przebaczenie”, “Otworzyć serce”, “Dar sumienia”, “Milczeć, aby usłyszeć”, “Droga człowieka”, “Osiem duchów zła”, “Po owocach poznacie”. Od kwietnia 2009 do kwietnia 2010 przebywał w pustelni na Mazurach oraz w klasztorze benedyktyńskim Dormitio w Jerozolimie. Od 2010 do 2013 był mistrzem nowicjatu w Tyńcu. W latach 2013-2015 podprzeor. Pełnił funkcję asystenta Fundacji Opcja Benedykta. Zmarł 28 grudnia 2020 r.
Najnowsze artykuły O. Włodzimierz Zatorski OSB
Dwie najczęstsze trudności w modlitwie
Sam temat rozproszenia jest drugorzędny, celem kusiciela jest to „by odwrócić człowieka od modlitwy, od zjednoczenia z Bogiem".
Radość z Narodzenia Pańskiego bierze się stąd, że stał się On naszym domownikiem
Pewna Żydówka przyszła ze swoim synkiem do rabbiego, aby go oddać na nauki. Mistrz zaraz na wstępie zagadnął malca: „Dam ci, chłopcze, złotego guldena, jeżeli mi powiesz, gdzie mieszka Bóg”. „A ja dam ci dwa – odpowiedział malec – jeżeli mi powiesz, gdzie On nie mieszka”.
Chrystus Król i słowa „przyjdź królestwo Twoje”. O co tak naprawdę się modlimy?
Codziennie modlimy się słowami: „Przyjdź królestwo Twoje”. Ale o co się tak naprawdę modlimy? Czy sobie z tego zdajemy sprawę?
Niedziela to wspaniała okazja do uświadomienia sobie, że nasze życie jest szkołą miłości
Jeżeli nasze pragnienie jest zdominowane innymi motywami, takim jak np. chęć bycia „porządnym”, uchodzenie za „sprawiedliwego”, to one bardzo mocno przeszkadzają nam w autentycznym spotkaniu się z Bogiem.
Jak prawdziwie żyć po chrześcijańsku i dobrze przeżyć niedzielę? [komentarz do Ewangelii]
Zobaczmy – dzisiaj jest niedziela, dzień Pański. Czy poświęcamy go Panu Bogu? Oczywiście jesteśmy na mszy świętej, ale czy to wystarczy, aby dzień był poświęcony Panu?
W życiu religijnym istnieją dwa wielkie niebezpieczeństwa
Istnieje piękne przysłowie afrykańskie mówiące, że najlepszym lekarstwem dla człowieka jest drugi człowiek. Otóż dla nas najlepszym lekarstwem na nasze zranienia jest osoba Jezusa Chrystusa, prawdziwego lekarza.
Zranienia blokują relację z Bogiem. Co tu jest moją winą?
Czy można winić człowieka zranionego, że nie dorasta do pełnego zawierzenia Bogu, do prawdziwej wiary?
W tej Ewangelii Jezus przekazuje nam najtrudniejszą do przyjęcia prawdę
Krzyża nie należy mylić ze zwykłymi trudnościami związanymi z życiem, co bardzo często się jednak zdarza.
Wewnętrzne głosy często bierzemy za głos sumienia. Naucz się je rozróżniać
Można doświadczyć tego paradoksu wówczas, gdy mamy zamiar zrobić coś moralnie wątpliwego albo już to zrobiliśmy. Wtedy rozpoczyna się w nas wewnętrzny dialog…
Trzy wymiary najważniejszej tajemnicy. Wniebowstąpienie to wymiar drugi
Wniebowstąpienie Pana Jezusa to nie „uniesienie Go ponad chmury”.
Co jest największym grzechem człowieka? Zapamiętaj zasadę ks. Twardowskiego
Ta zasada mówi, że lepiej zostać nawet zranionym w miłości niż być duchowo martwym.
Nasze fałszywe „ja” musi umrzeć, bo Bóg go nie zna…
On zna jedynie to „ja”, jakie w nas stworzył i oczekuje na jego odpowiedź.
Bóg nie istnieje w zaświatach, ale jest realnie obecny w naszym życiu
Problem polega na tym, że nie umiemy Go rozpoznać, bo można to osiągnąć jedynie przez przemianę serca.
Jesteśmy porządni, nie grzeszymy i unikamy złych zachowań. To nie wystarczy!
Jaka jest tak naprawdę różnica między pannami mądrymi a głupimi?Tu chodzi o to, byśmy nie utracili z Bogiem „gorącej linii”…
Pełnia życia tu i na wieczność: rób tylko to, co buduje wzajemną miłość
Człowiek jest jedyną istotą, którą Bóg stworzył dla niej samej i człowiek może się zrealizować w pełni tylko przez szczery dar z siebie.
Co to jest duchowość?
Duchowość zazwyczaj kojarzymy z pytaniem o to, co należy robić, by się zbawić. Ale nie o to tu tak naprawdę chodzi.
Dlaczego Bóg tak stworzył człowieka, że ten upada?
Jeden z apoftegmatów mówi wprost: „Nikt nie może wejść do królestwa niebieskiego niewypróbowany. Zabierz pokusy, a nikt nie będzie zbawiony”.
Częstym błędem na modlitwie jest zasypywanie Go prośbami
Zaskakujące jest dla nas stwierdzenie, że modlitwa powinna być „krótka”. Zawsze wydawało się nam, że powinniśmy się modlić jak najdłużej, a tu św. Benedykt wzywa do krótkiej modlitwy…
Dwie cechy złego ducha i najważniejsze narzędzie walki duchowej
Potrafimy wszystko w sobie usprawiedliwić i tak zinterpretować, żeby było zgodne z naszymi pragnieniami. Z tej racji ojcowie pustyni ostrzegali przed ufaniem sobie. Doroteusz z Gazy mówi to jednoznacznie: „Nic gorszego i nic zgubniejszego, niż sobie zaufać”.