6 / 11
Iwo (z celtyckiego: cis)
Święty Iwo z Bretanii, syn bretońskiego rycerza, osierocony przez ojca w bardzo młodym wieku, chowany był przez matkę, która lubiła powtarzać: „Żyj, mój synu, tak, aby zostać świętym”. Studiował w Paryżu literaturę, prawo i teologię, by zostać księdzem. Po powrocie do Bretanii został mianowany proboszczem i sędzią kościelnym. Funkcje sędziego pełnił w duchu pojednania i bez żadnej zapłaty bronił najuboższych. Często głosił kazania w kilku parafiach tego samego dnia. Jego dwór stał się schronieniem dla biednych. Zmarł w 1303 r. i został kanonizowany w 1347 r. przez papieża Klemensa VI.
+

© Shutterstock