8 / 11
Stanisław
Święty Stanisław Kostka urodził się w 1550 roku w szlacheckiej rodzinie katolickiej. W 1564 roku został wysłany do jezuickiego kolegium w Wiedniu. Dużo się modlił, co irytowało brata, który z niego szydził. Jego miłość do Maryi Panny skierowała go do zgromadzenia św. Barbary, w którym modlono się i pomagano więźniom. Podczas ciężkiej choroby, w grudniu 1566 r. prosił o Komunię świętą. Ale właściciel domu, zagorzały luteranin, nie chciał przyjąć katolickiego księdza. Stanisław doświadczył wtedy objawienia: ukazała mu się św. Barbara wraz z dwoma aniołami, niosącymi komunię. Ku wielkiemu zdziwieniu krewnych, wyzdrowiał, co przypisywał wstawiennictwu św. Barbary. Postanowił wtedy, mimo sprzeciwu ojca, wstąpić do Towarzystwa Jezusowego. Z powodu złego traktowania przez swoich krewnych i ze względu na siłę swojej wiary, 10 sierpnia 1567 r. uciekł w przebraniu żebraka do Rzymu. Przybył tam 25 października i wstąpił do jezuickiego nowicjatu. Jego radość, czystość i duch służby zjednały mu wielką sympatię. Stanisław zmarł 15 sierpnia 1568 roku na malarię. Miał chyba przeczucie śmierci: na początku sierpnia napisał list do Matki Bożej, prosząc Ją, aby zabrała go ze sobą do nieba w dniu Wniebowstąpienia. Stanisław Kostka jest pierwszym beatyfikowanym jezuitą. Został kanonizowany w 1726 roku przez papieża Benedykta XIII.
+

© Shutterstock