Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

1/8

Bułka grahamka – Sylvester Graham

Czy istnieje panaceum na grzech nieczystości? Żyjący w pierwszej połowie XIX wieku pastor wpisywał się w długą, bo sięgającą aż starożytności tradycję poszukiwania go w odpowiedniej diecie. Propagował wegetarianizm i abstynencję, czym odznaczał się na tle ówczesnej mody, która za ideał zdrowej diety uważała tę opartą na mięsie i dużej ilości alkoholu. Jednak najważniejszym wynalazkiem Grahama była mąka z ziarna mielonego razem z otrębami i otrzymywane z niej ciemne pieczywo, które znamy z naszych piekarni. Więcej o nim możecie przeczytać poniżej.


[read_also art1="93570" /]


2/8

Pizza Margherita – królowa Małgorzata Sabaudzka

W 1889 roku król Włoch Humbert I spędzał wakacje wraz z żoną w Neapolu. W jednej z tamtejszych pizzerii zaserwowano im trzy pizze do wyboru, z których królowa wskazała tę złożoną wyłącznie z trzech składników: pomidorów, sera mozzarella i bazylii, które kolorystycznie odpowiadały włoskiej fladze. Według innej wersji królowa miała otrzymać tą skromną odmianę pizzy, gdyż chciała spróbować tego, co je na co dzień przeciętny, biedny Włoch.


3/8

Kajzerka – cesarz Franciszek Józef

W XVIII wieku rynek bułek w Imperium Habsburgów przeżył doniosłe zmiany, gdyż wprowadzono regulację wysokości cen tego dobra. Blisko sto lat później sami wiedeńscy piekarze zwrócili się do cesarza o pomoc w zniesieniu tych nieżyciowych przepisów. Cesarz Franciszek Józef pomógł, ceny zostały uwolnione, a popularności charakterystycznych bułek z pięcioma nacięciami nie zaszkodził nawet upadek Cesarstwa.


4/8

Klementynka – brat Marie Clement Rodier

Krzyżówka mandarynki i pomarańczy imię swe zawdzięcza swojemu twórcy – francuskiemu zakonnikowi z zakonu duchaków. Marie Clement Roder na początku XX wieku założył w algierskim Oranie ogródek w prowadzonym przez zakon sierocińcu, w którym realizował ogrodnicze pasje. Klementynki są ich, nomen omen, owocem.


5/8

Sandwicz – John Montagu, 4. Earl Sandwich

Wbrew powszechnej opinii wspomniany arystokrata nie wymyślił sposobu umieszczania posiłku między dwoma kawałkami pieczywa. Śmiało można go jednak nazwać największym popularyzatorem tego pomysłu jak i jednym z pionierów idei fast food. Lord Sandwicz bowiem polubił charakterystyczny rodzaj kanapki za możliwość zjedzenia jej bez udziału sztućców, dzięki czemu można było zjeść posiłek, nie odrywając uwagi od gry w karty.


6/8

Herbata Earl Grey – Charles Grey, 2. earl Grey

Charakterystyczna herbata z dodatkiem olejku z bergamotki nazwana została imieniem brytyjskiego premiera z lat 30. XIX wieku. Hrabia Grey zwykł podczas spotkań dyplomatycznych dawać ten egzotyczny wówczas smakołyk w prezencie, zaś jego pochodzenie korespondowało z azjatyckim kierunkiem ekspansji, jaki objęła wówczas Wielka Brytania.


7/8

Pralinki – Cesar du Plessis-Praslin

Trudna do weryfikacji historia łączy pochodzenie nazwy popularnych nadziewanych czekoladek z nazwiskiem siedemnastowiecznego francuskiego dyplomaty. Jeden z jego urzędników, Lassagne miał przyłapać dzieci na smażeniu migdałów w karmelu. Przysmak spodobał się jego patronowi, po czym został spopularyzowany na dworze Ludwika XIII. Sam Lassagne zajął się później produkcją tych słodyczy, które za pośrednictwem francuskich osadników w stanie Luizjana przedostały się za Ocean, gdzie w zmienionej, czekoladowej wersji zdobyły dzisiejszą popularność.


8/8

Śledź Bismarcka – kanclerz Otto von Bismarck

Pomysłodawcą nadania imienia Żelaznego Kanclerza śledziom w korzenno-octowej zalewie był jeden z przedsiębiorców z miasteczka Stralsund nad Bałtykiem, gdzie do dziś są produkowane według tradycyjnej receptury. Co ciekawe, imieniem Bismarcka nazywano też między innymi ogórki, co jest swoistym, kulinarnym przejawem wielkiego kultu, jakim był już za życia w Niemczech otaczany.