Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

1/15
Św. Achacy. Był żołnierzem legionów rzymskich w Tracji, według niektórych żywotów nawet dowódcą. Pojmano go podczas prześladowań w 303 r., torturowano, a następnie ścięto. Jest patronem epileptyków i chorych na trąd.
2/15
Św. Barbara. Córka bogacza z Heliopolis. Wysłana na wychowanie do Nikomedii, poznała tam chrześcijaństwo i przyjęła chrzest. Złożyła także ślub czystości. Podczas prześladowań ojciec wydał ja namiestnikowi, a ten próbował ją głodem i aresztem zmusić do wyrzeczenia się wiary. Kiedy przebywała w więzieniu, anioł przynosił jej komunię św., co było dla niej źródłem umocnienia. Została ostateczni ścięta mieczem ok. 305 r., egzekucję miał wykonać ojciec, Dioskur. Jest m.in. patronką dobrej śmierci i z tego powodu zawodów niosących zagrożenie nagłego zgonu, w tym górników i hutników.
3/15
Św. Błażej. Żył w IV w. w Kapadocji. Otrzymał gruntowne wykształcenie, przez pewien czas pracował jako lekarz, potem jednak porzucił praktykę, by zostać pustelnikiem. Po pewnym czasie wyświęcono go na biskupa Sebasty, jednak kiedy za cesarza Licyniusza wybuchły prześladowania, znów uciekł do pustelni i stamtąd kierował Kościołem. Zdradzony, trafił do więzienia, gdzie go torturowano, próbując zmusić do wyrzeczenia się wiary. Właśnie jako więzień miał cudownie uleczyć chłopca, który zadławił się ością, dlatego jest czczony jako święty leczący choroby gardła. Ścięto go w 316 r. Jest patronem osób „pracujących” głosem, w tym śpiewaków oraz zwierząt.
4/15
Św. Cyriak. Diakon Kościoła w Rzymie, który pochodził z bogatej rodziny, jednak po nawróceniu na chrześcijaństwo rozdał wszystkie dobra i zaczął służyć niewolnikom pracującym w Łaźniach Dioklecjacna. Aresztowano go ok. 305 r. podczas prześladowań za Dioklecjana i po torturach ścięto. Miał wypędzić demona z córki cesarza i tak wpłynąć na jej i jej matki przyjęcie chrztu. Jest patronem osób cierpiących na szczególnie ciężkie pokusy, epileptyków, chorujących na oczy, ciężko pracujących i pokrzywdzonych. Uważa się go także za obrońcę przed złymi duchami.
5/15
Św. Dionizy z Paryża. Żył w III w. i był pierwszym biskupem Paryża, jemu poświęcona jest tamtejsza bazylika Saint-Denis. Posłany do Galii przez papieża, by zadbać tam o organizację Kościoła, został po ośmiu latach pracy ścięty na Montmartre, podczas prześladowań za cesarza Waleriusza. Jest patronem Paryża, cierpiących na bóle głowy, zwłaszcza migrenowe.
6/15
Św. Eustachy. Był dowódcą w legionach za czasów cesarza Trajana, a więc w II w. Nawrócił się, kiedy podczas polowania zobaczył jelenia ze świetlistym krzyżem między rogami. Pod wpływem tej wizji przyjął chrzest razem z rodziną. Pomimo trudnych doświadczeń, upodabniających go do Hioba (m.in. porwano jego żonę i dzieci) nie utracił zaufania do Boga. Odzyskał rodzinę, jednak podczas panowania cesarza Hadriana wybuchły prześladowania, podczas których Eustachy zginął. Według legendy miano go upiec żywcem we wnętrzu metalowego cielca. Jest patronem strażaków, leśników, myśliwych, osób w żałobie. Wzywano go także w razie chorób koni.
7/15
Św. Erazm z Formii (Elmo). Biskup Antiochii, który był aresztowany i torturowany (wyrywano mu wnętrzności) podczas prześladowań za cesarza Dioklecjana. Miało go z więzienia uwolnić św. Michał Archanioł. Następnie Erazm miał przepłynąć z Libanu, gdzie był więziony, do Formii, gdzie zmarł od odniesionych ran. Zachowała się na jego temat jedna legenda – otóż podczas kazania miał tuż obok niego uderzyć piorun, kaznodzieja jednak niewzruszenie kontynuował swoją wypowiedź. Ze względu na okazaną wtedy odwagę wybrali go na swojego patrona żeglarze – pojawiające się podczas burz wyładowania elektryczne przy masztach nazywano ogniami św. Elma i uznawano za znak jego opieki. Jest patronem rodzących, żeglarzy i chorujących na choroby wiążące się z bólami brzucha.
8/15
Św. Idzi. Pustelnik żyjący w VII w., który założył opactwo w Saint-Gilles. Urodził się w Grecji, jednak życie mnisze prowadził na terenach obecnej Francji. Odnaleziono go w puszczy przez przypadek. Jeden z możnowładców zapędził się podczas polowania za łanią w głąb lasu. Kiedy już miał ją zastrzelić, zwierzę zasłonił swoim ciałem św. Idzi – była to łania, której mlekiem się karmił. Kiedy już odkryto jego obecność, zaczęli się gromadzić wokół niego uczniowie i tak powstała wspólnota, która potem przekształciła się w zakonną. Jest patronem par niepłodnych, chorych psychicznie. Karmiących matek, żebraków, dobrej spowiedzi i ludzi, którzy zabłądzili.
9/15
Św. Jerzy. Legionista, urodzony w III w. w Kapadocji, zginął jako męczennik ok. 303 r. Jego matka była Żydówką, która zadbała o jego gruntowne wykształcenie, następnie chłopiec poszedł w ślady ojca i wstąpił do legionów. Wkrótce został trybunem ludowym i szybko piął się po szczeblach kariery w wojsku. Kiedy wybuchły prześladowania za Dioklecjana, odmówił rezygnacji z wiary, chociaż domagał się tego sam cesarz. Ścięto go pod murami Nikomedii. Według legendy, jeszcze jako żołnierz, miał pokonać smoka, by uwolnić dziewicę rzuconą bestii na pożarcie. Jest patronem rycerzy, wędrowców, harcerzy, rolników i więźniów.
10/15
Św. Krzysztof. Pochodził najprawdopodobniej z Małej Azji. Ze względu na swoją potężną sylwetkę i wielką siłę uchodził za giganta. Postanowił w młodości służyć najpotężniejszemu panu, jakiego znajdzie. Najpierw służył władcy, potem szatanowi, a kiedy odkrył, że ten ostatni boi się krzyża, postanowił służyć Ukrzyżowanemu. Wyrzekł się więc przemocy i został pustelnikiem. Służył innym, przenosząc ich przez rwącą rzekę, i pewnego dnia mógł tak usłużyć Chrystusowi pod postacią dziecka, stąd też wywodzi się jego imię – Christophoros (niosący Chrystusa). Zginął śmiercią męczeńską ok 250 r. Jest patronem kierowców, ludzkich siedzib, podróżnych, przewoźników i osób w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
11/15
Św. Katarzyna Aleksandryjska. Żyła w IV w. w Aleksandrii. Pochodziła z pogańskiej rodziny, ale przyjęła chrzest i złożyła ślub czystości. Piękna i wykształcona, stanowiła świetną partię, jednak pozostała wierna swojemu wyborowi stanu życia. Kiedy ją aresztowano, najpierw wygrała rozprawę filozoficzną z aleksandryjskimi mędrcami, a potem przetrwała straszliwe tortury. Miano ją nawet łamać kołem, ale na jej prośbę z nieba zstąpił anioł i połamał narzędzie tortur. Została ścięta między 307 a 312 r. Jest patronką m.in. nauki, uniwersytetów, dominikanów, mówców, adwokatów i kolejarzy.
12/15
Św. Małgorzata z Kortony. Urodzona w bogatej rodzinie w Antiochii, była wychowywana przez mamkę. Dzięki niej poznała wiarę chrześcijańską. Kiedy odmówiła rezygnacji z jej wyznawania, ojciec (pogański kapłan) wygnał ją z domu. Pracowała przy wypasie owiec, tam dostrzegł ją jeden z namiestników rzymskich i próbował namówić do ożenku. Ona jednak postanowiła zostać wierna ślubowi czystości i swojej wierze. W więzieniu miała mieć wizję demona, który ją połknął, ona jednak tak długo drapała go po trzewiach małym krzyżem, aż pękł. Była torturowana, w tym przypalana ogniem i topiona w lodowatej wodzie. Ostatecznie ją ścięto w 304 r. Jest patronką dobrego porodu, położnych, chorujących na nerki, chroni przed demonami, wstawia się za bezpłodnymi.
13/15
Św. Pantaleon. Lekarz na dworze cesarza Galeriusza, pochodzący z Nikomedii. Po przyjęciu chrztu zaczął leczyć bezpłatnie, co wzbudziło niechęć reszty medyków. Pomimo kontaktów na dworze nie ocalał podczas prześladowań na początku IV w. Aresztowano go, torturowano przebijając gwoździami i na koniec ścięto. Jest patronem lekarzy, pielęgniarek i ludzi samotnych.
14/15
Św. Wit. Urodził się na Sycylii i pod wpływem swoich opiekunów przyjął chrzest. Ojciec próbował go zmusić do wyparcia się wiary, a kiedy chłopiec odmówił, usiłował go zabić. Wychowawcy pomogli mu uciec, jednak został później schwytany wraz z nimi i zamęczony w Rzymie w 303 r. Zanurzano go we wrzącym ołowiu, rozciągano na kracie i rzucono dzikim zwierzętom na pożarcie. Jest patronem aptekarzy, aktorów, histerii, epileptyków, warzelników, tancerzy, chorych na oczy i ukąszonych przez węży. Ma też chronić przed zaspaniem i pomagać tym, którzy niedosypiają.
15/15
Św. Sebastian. Legionista zamęczony w III w. Najpierw skazano go na rozstrzelanie strzałami z łuków, kiedy jednak pewna pobożna kobieta postanowiła go pochować, odkryła, że Sebastian żyje. Wyleczyła go, a on poszedł do cesarza i w twarz zarzucił mu okrucieństwo i niesprawiedliwość wobec chrześcijan. Na to cezar rozkazał go zatłuc pałkami a ciało wrzucić do ścieku. Miało to się wydarzyć ok. 288 r. Jest patronem chorych na choroby zakaźne, inwalidów wojennych, strzelców i chroni podczas epidemii.