5 / 10
Św. Dorota z Cezarei (III w.)
Pochodziła z Cezarei Kapadockiej (obecna Turcja). Była córką rzymskiego senatora i w młodości otrzymała bardzo staranne wychowanie. W czasach prześladowań chrześcijan przez cesarza Dioklecjana odmówiła zaparcia się wiary, czego świadkiem był młodzieniec o imieniu Teofil. Legenda głosi, że widząc nieugiętą postawę Doroty, zdecydował się przyjąć chrześcijaństwo, gdyby ujrzał owoce Bożego Królestwa. Niedługo później, mimo zimy, obok Doroty pojawił się młodzieniec z naręczem kwiatów. Oboje – i Dorota, i Teofil – ponieśli śmierć męczeńską. Wstawiennictwa św. Doroty powinni wzywać młodzi małżonkowie, górnicy, ogrodnicy i botanicy, kwiaciarki, położne i matki. Z kultem św. Doroty wiąże się też popularny w XX-leciu międzywojennym obyczaj „chodzenia z Dorotą”, czyli inscenizacji męczeństwa świętej Doroty w czasie Bożego Narodzenia.
+