Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

1/12
Obraz Jeana II Restouta z 1732 roku oddaje dobitnie wydarzenia z wieczernika: Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. Widzimy uczniów, apsotołów, ewangelistów jakby porażonych tym, co się właśnie dzieje, jedynie Maryja – centralna postać obrazu zdaje się przyjmować Ducha Świętego ze spokojem i zrozumieniem całej sytuacji. [Luwr, Paryż]
2/12
Anthony van Dyck także przedstawił popularny w kościele zachodnim wariant sceny Zesłania, w której obok apostołów i ewangelistów uczestniczy także Maryja oraz inne kobiety. Podstawą do takiej interpretacji wydarzenia był fragment z Dziejów Apostolskich, który relacjonuje ich obecność w czasie modlitw: Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego. (Dz 1, 14.) [Sanssouci Picture Gallery, Potsdam, Germany]
3/12
Choć obecność Maryi w wieczerniku była silniej akcentowana w malarstwie po Reformacji, także wcześniejsze dzieła, jak to – autorstwa Duccio di Buoninsegna z lat 1308–13011 - uwzględnia ją w gronie napełnionych Duchem Świętym. [Museo dell'Opera del Duomo, Siena]
4/12
Giotto di Bondone tak wyobraził sobie moment zesłania Ducha Świętego. Jak to w malarstwie średniowiecznym bywało - scena jest dość statyczna, a przestrzeń płaska. Jednak ta oszczędność w wyrazie pozwala skupić się na tym co najważniejsze – równości wszystkich uczniów i wspólnocie jaką tworzą poprzez siedzenie w kręgu. [National Gallery, London]
5/12
Juan Bautista Maino oprócz języków ognia wspomnianych w Dziejach Apostolskich użył także postaci gołębicy do przedstawienia Ducha Świętego. Na obrazie możemy rozpoznać Maryję, Piotra, który prawdopodobnie z wrażenia opuścił klucz do królestwa niebieskiego (Zob. Mt 16,19.), a także Łukasza ewangelistę, który opisuje wydarzenie w księdze Dziejów Apostolskich. [Prado, Madrid]
6/12
Ta przepiękna mozaika oprócz spraw ziemskich ukazuje także te duchowe – Chrystusa błogosławiącego z nieba, anioły oraz siedem darów Ducha Świętego w postaci aniołów trzymających zwoje. [Bazylika Matki Bożej Różańcowej, Lourdes]
7/12
Bardzo ciekawym przedstawieniem Zesłania Ducha Świętego są ikony, jak np. ta z XV wieku. Uczniowie siedzą w półokręgu, którego zwieńczeniem jest pusty tron mający podwójne znaczenie – jest oczekiwaniem na powtórne przyjście Chrystusa, ale także wskazaniem do nieustannego poszukiwania Go w swoim życiu. [Muzeum Bizantyjskie, Ateny]
8/12
Wewnątrz, czy też pod zgromadzeniem Apostołów widzimy tajemniczą postać w koronie. To Kosmos – symbol wszechświata, ludzkości oczekującej w ciemności na światło Dobrej Nowiny. Teofan Grek, 1535 r. [Monastyr Stavornikita, Góra Atos]
9/12
Ikona rosyjska z 1497 r. [Monastyr Świętego Cyryla Biełozierskiego, Kiriłłow]
10/12
Drugi wariant ikony Zesłania Ducha Świętego – nie widzimy tu figury Kosmosu, a w miejscu pustego tronu jest – podobnie jak w malarstwie zachodnim – Maryja.
11/12
Maryja na ikonie Zesłania Ducha Świętego zawsze występuje w postaci orantki, to znaczy modlącej się. Jej otwarte i wzniesione dłonie wskazują na oczekiwanie na przyjście Ducha Świętego. Ikona rosyjska z XIX w.
12/12
Większość dawnych ikon ma zmienioną pod wpływem czasu kolorystykę, można jednak w nich dostrzec obecność koloru zielonego, który w liturgii prawosławnej jest kolorem Ducha Świętego. Natomiast czerwień widoczna na szatach i płomieniach symbolizuje miłość Boga.