Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

1/12

Przeszkoda wieku

Kodeks stwierdza, że nie może ważnie zawrzeć małżeństwa mężczyzna przed ukończeniem 16. roku życia i kobieta przed ukończeniem 14. roku życia. Zastrzega jednak konferencjom episkopatów możliwość zastrzeżenia wyższego wieku nupturientów (czyli osób zawierających małżeństwo). Najczęściej wiek zostaje dostosowany do norm prawnych obowiązujących w danym państwie. W Polsce określono go na 18 lat zarówno dla mężczyzny, jak i dla kobiety, przy czym młodsza kobieta w szczególnych wypadkach może uzyskać dyspensę.
2/12

Przeszkoda niezdolności dokonania stosunku małżeńskiego przez przynajmniej jedną ze stron

Przy czym Kodeks precyzuje, że chodzi tu o niezdolność uprzednią i trwałą – to znaczy zaistniałą jeszcze przed zawarciem związku. Nie ma natomiast znaczenia, czy jest ona absolutna czy względna – to znaczy: czy mamy do czynienia z niezdolnością do podjęcia aktywności seksualnej w ogóle, czy też jedynie z poślubioną przez siebie osobą. Jeśli przeszkoda ta jest wątpliwa, to wówczas nie uniemożliwia zawarcia ważnego małżeństwa, a póki wątpliwość trwa, nie pozwala na orzeczenie o nieważności małżeństwa. Warto też podkreślić, że nie chodzi tu o bezpłodność, ale o zdolność do podjęcia aktywności seksualnej w małżeństwie. Bezpłodność może być powodem nieważności małżeństwa, jeśli zostanie zatajona, o czym dalej.
3/12

Przeszkoda istniejącego już węzła małżeńskiego wiążącego którąkolwiek ze stron

Nie może ważnie zawrzeć małżeństwa ktoś, kto zawarł wcześniej jakikolwiek związek małżeński (niekoniecznie sakramentalny), póki w sposób zgodny z prawem i pewny nie stwierdzi się nieważności lub rozwiązania tego poprzedniego związku.
4/12

Przeszkoda różnej religii

Katolik nie może zawrzeć ważnego małżeństwa z osobą nieochrzczoną lub ochrzczoną, która odstąpiła od wiary (formalnie lub nie). Możliwe (i w praktyce częste) jest uzyskanie dyspensy od tej przeszkody, wymagające jednak spełnienia konkretnych warunków.
5/12

Przeszkoda święceń

Mężczyzna, który przyjął święcenia nie może ważnie zawrzeć związku małżeńskiego. Również od tej przeszkody można uzyskać dyspensę (ale jedynie od Stolicy Apostolskiej). Przeszkoda ta nie obowiązuje, jeśli na mocy prawomocnego wyroku stwierdzona zostanie nieważność święceń.
6/12

Przeszkoda ślubów czystości składanych w instytucie zakonnym

Dotyczy osób, które złożyły wieczyste i publiczne śluby czystości w instytucje zakonnym. Podobnie jak w przypadku przeszkody wynikającej z przyjęcia święceń, istnieje możliwość uzyskania dyspensy, ale jedynie od Stolicy Apostolskiej. Przeszkoda ta ustaje także na skutek prawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność ślubów.
7/12

Przeszkoda uprowadzenia

Z natury nieważne jest małżeństwo mężczyzny z kobietą uprowadzoną przez niego bądź przetrzymywaną w celu zawarcia małżeństwa, chyba że po uwolnieniu i w bezpiecznych dla siebie warunkach kobieta sama swobodnie wybierze to małżeństwo. Trzeba przyznać, że dla nas brzmi to dzisiaj dość „egzotycznie”, jednak raptus puellae musiał być niegdyś realnym problemem, skoro kwestię tę uwzględniono w Kodeksie.
8/12

Przeszkoda występku

Jeśli ktoś ze względu na chęć zawarcia małżeństwa zadaje śmierć swojemu dotychczasowemu małżonkowi lub małżonkowi osoby, którą pragnie poślubić, to małżeństwo, które planuje zawrzeć będzie nieważne. Dotyczy to również przypadków niebezpośredniego fizycznego lub moralnego przyczynienia się do śmierci współmałżonka celem poślubienia innej osoby. Tu także możliwa jest dyspensa, ale zarezerwowana Stolicy Apostolskiej.
9/12

Przeszkoda pokrewieństwa

W linii prostej (e.c. dziadek – matka – syn – wnuczka) nieważne jest jakiekolwiek małżeństwo między wstępnymi lub zstępnymi. W linii bocznej pokrewieństwa nieważne jest aż do czwartego stopnia (stopień pokrewieństwa określamy zliczając liczbę „zrodzeń” pomiędzy zainteresowaną osobą a wspólnym przodkiem, jaki łączy ją z tym, z kim zamierzałaby zawrzeć małżeństwo – mówiąc prościej: Zdzisław może ożenić się dopiero z kimś z potomków rodzeństwa swojego pradziadka – ewentualnie z siostrą pradziadka, ale wątpię czy się skusi). Pod żadnym pozorem nie da się uzyskać dyspensy w przypadku pokrewieństwa w linii prostej oraz w drugim stopniu linii bocznej. W innych przypadkach można próbować.
10/12

Przeszkoda powinowactwa

Powinowactwo to więzi wynikające nie z krwi, ale ze związku małżeńskiego (nawet jeszcze niedopełnionego) osób trzecich. Chodzi o więzi z krewnymi współmałżonka. Jednak jedynie powinowactwo w linii prostej stanowi przeszkodę zrywającą, od której nie ma możliwości dyspensowania. W innych przypadkach dyspensa jest możliwa.
11/12

Przeszkoda przyzwoitości publicznej

Powstaje ona z nieważnego (w świetle prawa kanonicznego) małżeństwa po rozpoczęciu życia wspólnego (co niekoniecznie oznacza wspólne mieszkanie) lub z notorycznego (niemożliwego do ukrycia) albo publicznego (powszechnie znanego) konkubinatu. Powoduje nieważność małżeństwa w pierwszym stopniu linii prostej między mężczyzną i krewnymi kobiety, i odwrotnie. Przykład: Ziuta i Gienek, oboje lat 40 przez pewien (nawet niedługi) czas żyli ze sobą jak mąż i żona, nie zawarłszy sakramentalnego małżeństwa, o czym wiedzieli inni. Rozstali się. Gienek nie może teraz ożenić się z dwudziestoletnią córką Ziuty z poprzedniego związku, a Ziuta z osiemnastoletnim synem Gienka, którego miał ze swoją poprzednią partnerką. Przykro nam. W szczególnych przypadkach teoretycznie możliwe jest jednak uzyskanie dyspensy.
12/12

Przeszkoda pokrewieństwa prawnego

Nie mogą ważnie zawrzeć małżeństwa osoby połączone w pokrewieństwie prawnym, wynikającym z adopcji w linii prostej lub w drugim stopniu linii bocznej.