Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

1/10

Roch

To imię było bardzo popularne w Polsce od XV do XIX wieku, i to we wszystkich warstwach społecznych. Zapewne przyczyniła się do tego popularność samego patrona, wzywanego podczas epidemii i uznawanego za jednego z tzw. Czternastu Wspomożycieli. W całym kraju jest niemal 50 kościołów pod jego wezwaniem. Św. Roch prawdopodobnie urodził się pod koniec XIV w. w Montpellier na południu Francji. Po wczesnej śmierci rodziców rozdał majątek i wybrał się pieszo do Rzymu. Po drodze spotkał epidemię dżumy i z oddaniem pomagał zarażonym, za co został przez Boga obdarzony łaską uzdrawiania.
2/10

Kajetan

O niegdysiejszej popularności tego imienia świadczy to, że do dzisiaj nazywa się małe dzieci „kajtkami” – co jest zdrobnieniem od imienia Kajetan. Św. Kajetan (1480-1547), założyciel zakonu teatynów, nazywany był w całej Italii „łowcą dusz”. Prowadził intensywne życie wewnętrze, miał wielką cześć dla Dzieciątka Jezus, z oddaniem służył ludziom na ambonie i w konfesjonale, a także katechizując dzieci oraz posługując chorym i ubogim. Kiedy w Neapolu wybuchła wojna domowa, prosił Boga o przyjęcie ofiary z jego życia w intencji zakończenie walk.
3/10

Klemens

Znamy dwóch świętych Klemensów: czwartego papieża (po świętych: Piotrze, Linusie i Klecie), który kierował Kościołem w latach 88-97; oraz redemptorystę Klemensa Marię Hofbauera (1751-1820), który sprowadził ten zakon do Warszawy, a potem przez 20 lat prowadził niezmordowaną pracę apostolską i dobroczynną, którą zasłużył sobie na miano apostoła Warszawy.
4/10

Hieronim

Święty Hieronim (ok. 345 - 419 lub 420) został uznany za doktora Kościoła, czyli osobę, która wniosła ważny wkład w nauczanie Kościoła katolickiego. Pochodził z terenu dzisiejszej Chorwacji. Jeden z największych uczonych chrześcijańskiej starożytności, doradca papieży i teologów, mnich, asceta i propagator życia zakonnego, a przede wszystkim tłumacz Pisma Świętego z języków oryginalnych na łacinę (poświęcił temu dziełu 24 lata).
5/10

Ambroży

Kolejny doktor Kościoła. Kiedy św. Ambroży (ok. 340-397) był niemowlęciem, ponoć na jego ustach usiadł rój pszczół, co miało być zapowiedzią jego przyszłych talentów oratorskich. Kolejne niezwykłe wydarzenie to jego wybór na biskupa Mediolanu. Kiedy rozgorzał spór między katolikami i arianami o to, kogo mianować na biskupa, jakieś dziecko zawołało „Ambroży biskupem” i chociaż kandydatura była wielkim zaskoczeniem dla wszystkich, łącznie z samym Ambrożym, uznano za głos Boży. Był wzorem pasterza – heroicznie oddany Bogu i ludziom, zdecydowanie zwalczający herezje, ale jednocześnie łagodny i rozważny. Napisał wiele kazań, hymnów, komentarzy do Biblii i listów.
6/10

Wit

Św. Wit to sycylijski chłopiec zamęczony na początku IV wieku za wiarę w Jezusa. Był synem pogańskiego senatora, a poznał Boga dzięki swojej piastunce i jej mężowi. Kiedy ojciec dowiedział się, że syn jest chrześcijaninem, usiłował wymóc na nim apostazję, a potem doniósł na niego władzom. Chłopiec i jego opiekunowie zostali zanurzeni w kotle z wrzącym ołowiem i rzuceni na pożarcie dzikim zwierzętom. Jest jednym z Czternastu Wspomożycieli.
7/10

Iwo

Święty Iwo, biskup francuskiego Chartres (XI/XII wiek), został nazwany największym i najświętszym biskupem swoich czasów. Prowadzone przez niego opactwa stały się ważnymi ośrodkami duchowymi i naukowymi. Jako biskup był by niezłomnym i gorliwym pasterzem dusz, który nie wahał się wytykać błędów także władcom.
8/10

Idzi

Trudno znaleźć drugie imię, które tak bardzo straciło na popularności w ciągu wieków. W dawnej Polsce było ono powszechnie spotykane, o czym świadczą m.in. popularne nazwiska, które od niego pochodzą, np. Idzik, Idzikowski. A w 2019 r. w Polsce mieszkało zaledwie 524 mężczyzn o tym imieniu (nie nadano go ani jednemu noworodkowi). Bł. Idzi (Egidiusz) z Asyżu żył na przełomie XII i XIII wieku. Poruszony przykładem życia św. Franciszka i jego towarzyszy, przyłączył się do nich i wyruszył razem z nimi szlakiem znanych sanktuariów, żeby głosić Ewangelię. W Tunezji głosił Jezusa Saracenom. Podczas pielgrzymek zawsze zarabiał na swoje wyżywienie i nocleg własną pracą. Nie umiał czytać ani pisać, ale zyskał przydomek „nieuczonego teologa". Niektóre jego wypowiedzi zostały spisane i zebrane jako „Dicta aura” (Złote zdania).
9/10

Feliks

To imię, które po łacinie znaczy „szczęśliwy”, było bardzo popularne w starożytnym Rzymie i nosiło je m.in. pięciu papieży z tamtych czasów. Powstał także jego polski odpowiednik – Szczęsny. Najbardziej znany święty Feliks to XVI-wieczny franciszkanin z włoskiego miasta Cantalice. Był zakonnym kwestarzem, ale wykorzystywał to zajęcie, żeby nauczać prawd wiary. Do prostego analfabety przychodzili po radę arystokraci i prałaci.
10/10

Wincenty

W kalendarzu liturgicznym mamy dziewięciu błogosławionych i świętych Wincentych. Św. Wincenty a Paulo (1581-1660), syn niezamożnych rolników, został księdzem, ale traktował kapłaństwo raczej jako wygodny i dochodowy zawód. Pierwszym impulsem do zmiany była trzyletnia niewola w Tunisie, do której dostał się płynąć statkiem po Morzu Śródziemnym. Uciekł z niewoli, a potem został kapelanem i jałmużnikiem możnych, m.in. królowej Katarzyny Medycejskiej. Ważne nawrócenie przeżył, spowiadając umierającego, który wyznał mu, że przez całe życie udawał kogoś innego. Zrozumiał, że Bóg najlepiej daje się poznać w ubogich. Założył zgromadzenie księży misjonarzy i sióstr szarytek.