Młodzi Polacy są najszybciej laicyzującą się grupą społeczną. Od Kościoła odchodzi również wiele kobiet. Łódzki metropolita analizuje przyczyny tego stanu rzeczy. Pochyla się również nad nasilającym się hejtem wobec postaci św. Jana Pawła II.
„Dialog z tymi, którzy myślą inaczej, przyjazne relacje z tymi, którzy postawili się poza Kościołem, nie są sprzeniewierzeniem się miłości Ojca. Wręcz przeciwnie, one się w nią wpisują” – podkreślił duchowny.
„Nie ma co słodzić. Jestem – mimo zwiększonej liczby udzielanych sakramentów – głęboko wstrząśnięty niezwykle wysoką liczbą osób odchodzących z Kościoła” – stwierdził przewodniczący niemieckiego episkopatu, bp Georg Bätzing.
Kościół staje się przedłużeniem roli rodziców. Nie dziwota, że porzucanie go w wieku nastoletnim bywa wyrazem buntu wobec rodziców. Bo Kościół się niczym w tym przypadku od nich nie różni. Moralizuje.
Na to pytanie – które zadaje sobie wielu dzisiejszych rodziców nastolatków – w najnowszym felietonie odpowiada Marcin Jakimowicz.
Każda diecezja mogłaby zaprosić do refleksji tych, którzy dokonali apostazji; katecheta tych, którzy przestali uczęszczać na lekcję religii; proboszcz wysłać specjalny list do tych, którzy nie przyjmują go po kolędzie. Jest sporo dróg dotarcia do takich osób.
„Rozmawiamy długo. Z szacunkiem. Są to jedne z najciekawszych, ale i najtrudniejszych rozmów” – o spotkaniach z osobami chcącymi dokonać apostazji opowiada o. Lech Dorobczyński OFM.
– Chciałbym przestrzec ludzi młodych przed lekkomyślnym występowaniem z Kościoła – mówi o. Józef Augustyn SJ, animator rekolekcji ignacjańskich, kierownik duchowy, profesor Akademii Ignatianum w Krakowie.
Niedawno głośno było o osobie, która opuściła wspólnotę Kościoła, ale chciała być matką chrzestną. Czy jest to możliwe? A jeśli nie, to dlaczego?
To bez wyjątku bolesne i trudne historie. W większości nie podejmowane pod wpływem chwili, ale będące konsekwencją czasem jednego wydarzenia, czasem wielu różnych doświadczeń czy budowanych przez lata przekonań.
A gdyby ktoś znajomy na przykład przy kawie zwierzył ci się, że odszedł z Kościoła, ale sprawę przemyślał i chce wrócić? Wiedziałbyś, co mu podpowiedzieć?
Nie ma też sensu straszenie konsekwencjami „prawnymi” – że ekskomunika, że nawet pogrzebu nie będziesz miał w kościele. Nie naprawia się statku, wyskakując z niego, by płynąć samemu wpław. Być może da się tak dopłynąć do Brzegu, ale…
- To nie była apostazja, lecz zerwanie jedności z Kościołem rzymskokatolickim – mówi nam w wywiadzie bp Andrzej Siemieniewski, komentując głośną sprawę odejścia ks. Jarosława Cieleckiego do innej wspólnoty religijnej. „Ufamy, że członkowie Domów Modlitwy św. Szarbela pozostaną w jedności z Kościołem katolickim” – napisali niedawno w komunikacie członkowie Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski.
„Ufamy, że członkowie Domów Modlitwy św. Szarbela pozostaną w jedności z Kościołem katolickim, będąc jego wiernymi świadkami” – napisali w komunikacie członkowie Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski.
Nawet różne totalitaryzmy i prześladowania, jakich doświadczali ludzie wierzący, nie były tak poważnym zagrożeniem dla ich rozwoju duchowego, jak dziś materializm. Działa on na wiarę tak jak tlenek węgla. Nic nie czujemy, wszystko jest niby dobrze, nawet chodzimy do kościoła…, religijność zostaje, pobożność zostaje, ale w środku jest pustka. Tymczasem każdy pustostan moce ciemności są w stanie zagospodarować, bardzo skutecznie.
Czy apostata mimo wszystko może mieć katolicki ślub? A pogrzeb? A gdyby się nawrócił, to czy może wrócić?
Ksiądz odpowiada: „Zanim definitywnie opuścisz Kościół, chciałbym, żebyś wyświadczył mi jedną drobną przysługę...”
