Pakistańska katoliczka została skazana w 2010 r. na karę śmierci za rzekome bluźnierstwo wobec islamu i uwolniona od tego zarzutu.
Najprawdopodobniej ostatnie optymistyczne doniesienia o wyjeździe Asi Bibi za granicę nie są prawdziwe. Według najnowszych informacji uwolniona od zarzutu bluźnierstwa chrześcijanka wciąż przebywa w Pakistanie i nadal nie może opuścić kraju, by dołączyć do swych córek, które wyjechały do Kanady. Komunikat taki podał obrońca praw człowieka Aman Ullah po rozmowie telefonicznej z samą Asią Bibi.
Asia Bibi opuściła Pakistan i spotkała się ze swoją rodziną. Ze względów bezpieczeństwa nie ujawniono miejsca ich pobytu, ani tego, jak i kiedy kobieta wyjechała ze swej ojczyzny. Wszystko wskazuje za tym, że są w Kanadzie. Tamtejszy Kościół zapewnił, że obejmie całą rodzinę wszelką konieczną pomocą.
Wydaje się, że wreszcie nadszedł szczęśliwy koniec walki o wolność Asii Bibi. Trybunał Najwyższy Pakistanu w trakcie błyskawicznego posiedzenia uznał, że nie ma żadnych podstaw prawnych do wznowienia procesu oraz odrzucił wniosek islamistów, którzy żądali ukarania kobiety za tzw. bluźnierstwo. Dzięki tej decyzji Pakistanka może wraz z rodziną opuścić Pakistan.
Z Pakistanu napływają niepokojące wieści dotyczące Asii Bibi. Islamiści ostrzelali dom, w którym schroniły się jej córki. Informuje o tym włoskie biuro Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie, które jest w kontakcie z Josephem Nadeemem, przyjacielem rodziny i szefem fundacji, która od początku niosła wsparcie pakistańskiej chrześcijance.
Rząd Niemiec wyraził gotowość przyjęcia pakistańskiej chrześcijanki, Asi Bibi. Rzeczniczka niemieckiego ministerstwa spraw zagranicznych powiedziała 12 listopada w Berlinie, że jeśli Asia Bibi zdecyduje się przyjechać do Niemiec lub któregoś z państw europejskich, to są one gotowe ją przyjąć.
Asia Bibi przebywa ze swoim mężem i dziećmi w bezpiecznym miejscu. Tymczasem w Pakistanie znów narasta napięcie wywołane protestami islamskich fundamentalistów.
Asia Bibi wciąż jest więźniem w Pakistanie. Po protestach ekstremistów wywołanych ostatnią decyzją o uwolnieniu kobiety, rząd podpisał umowę z fundamentalistycznym ugrupowaniem islamistycznym, przyznając mu możliwość apelacji oraz zakazał chrześcijance opuszczania kraju.
Mąż Asii Bibi, Ashiq Masih oraz jej córka, Eisham, wiadomość o uniewinnieniu skomentowali jako „najwspanialszy moment w życiu”. Dziękowali Bogu za wysłuchanie modlitw wielu ludzi z całego świata.
Pakistański Sąd Najwyższy uniewinnił w środę chrześcijankę 47-letnią Asię Bibi skazaną w 2010 roku za bluźnierstwo przeciwko prorokowi Mahometowi. Nakazał jej uwolnienie, o ile nie została oskarżona o żadną inną zbrodnię.
Nadzieja i ostrożny optymizm towarzyszą informacjom napływającym z Pakistanu. Wiele przemawia za tym, że apelacja Asii Bibi została uwzględniona i kobieta odzyska wolność. Co prawda, sąd wydał wyrok, ale pozostaje on utajniony. Orzeczenie sądu możemy poznać w każdej chwili.
Czy nas to jeszcze o ogóle obchodzi? Czy pamiętamy choćby, jakie wydarzenie rozpoczęło jej gehennę? Nie, nie zaczęło się od rzekomego bluźnierstwa, ale od pewnego kubka… Tyle możemy zrobić: pamiętać o niej w modlitwach i znać jej historię.
„Marzę jedynie o tym, by wreszcie móc zasmakować wolności” – mówi w ekskluzywnym wywiadzie Asia Bibi.
Asia Bibi zaapelowała do chrześcijan na całym świecie, by podjęli post i modlitwę w intencji jej uwolnienia. Po dziewięciu latach spędzonych w więzieniu jej sprawa jest bliska rozstrzygnięcia. W najbliższym czasie odbędzie się rozprawa sądowa, decydująca o tym, czy zostanie oswobodzona.
Od dziewięciu lat przebywa w więzieniu niesłusznie oskarżona o bluźnierstwo przeciwko Mahometowi. Kobieta nie może korzystać z żadnych sakramentów.
Choć wydarzenie, które miało miejsce w Rzymie 24 lutego wieczorem, było symboliczne, to zwraca uwagę na dosłowne i ogromne cierpienie Asi Bibi i tysięcy innych chrześcijan doświadczających prześladowań z powodu wiary w Chrystusa.
Skazana na śmierć za obrazę islamu w 2009 roku, pakistańska katoliczka ciągle czeka na ostateczny werdykt Sądu Najwyższego w swojej sprawie.
