Tylko pozwól, że zapytam: Miałem nie zostać księdzem, bo zdarzały się przypadki pedofilii? To jak mam ten Kościół zmienić? Chcę być dobrym księdzem, żeby zmieniać wizerunek Kościoła.
„Wieczorem, po dniu pełnym radości, że w końcu zostałem księdzem spojrzałem w telefon, żeby odpowiedzieć na życzenia i gratulacje. Przejrzałem też Facebooka. I trafiłem na Twój wpis. Trafił we mnie piorun. Co ja Ci zrobiłem?”
W jaki sposób hejterzy typują ofiary? Czy faryzeusze, którzy przyprowadzili Marię Magdalenę przed oblicze Jezusa byli hejterami, a sam hejt jest zjawiskiem starym jak świat?
Kiedyś ludzie kłócili się na targowiskach, w sklepach i urzędach. Zaangażowani społecznie dawali upust emocjom, prowadząc spory na zebraniach organizacji. Dziś ten sam żywy spór prowadzą w internecie. I coraz częściej nie przebierając w środkach, nie ponoszą konsekwencji.
Choć to błahostka, poczułam się ofiarą. Ci źli „oni” napadli na mnie słowem. Ja taka biedna, z dobrymi intencjami… musiałam zmierzyć się z szydercami!
Najnowszy film Jana Komasy „Sala samobójców. Hejter” nie bez przyczyny nazywany jest polskim „Jokerem”. To miażdżący obraz tego, jak łatwo dzielić ludzi i do jakich tragedii mogą te podziały prowadzić.
Uwaga! Wrażliwych odbiorców informujemy, że filmik, tak jak wiele komentarzy w internecie, zawiera wulgaryzmy.
Piszę ten felieton przy kawie i tiramisu (ekstremalne kofeinowe połączenie), być może dlatego, że zamierzam opisać gorzką rzeczywistość. Rzeczywistość bycia w sieci, mówienia do siebie przez „internety”, cichych oklasków, krytykowania się daleko, daleko, daleko od horyzontu oczu.
Mówiąc prosto: wielu ludzi nas, księży, nie lubi. Dlaczego? Dajemy ku temu powody - stwierdza o. Józef Augustyn SJ.
Rozwój internetu, a wraz z nim różnych form elektronicznej wymiany myśli za pomocą wszelakich forów, komunikatorów czy mediów społecznościowych ułatwił także szybkie i proste krytykowanie innych osób. Z wyłączeniem wąskiej grupy przypadków konstruktywnej krytyki, większość z takiego krytykowania stanowi hejt. Jak spróbować się przed tym ochronić?
Uderzanie w drugą osobę w świecie wirtualnym nie jest pozbawione winy moralnej.
W prawosławnej Rosji żywa była tradycja szaleńców bożych. Jurodiwi byli mistykami i prorokami, przekazującymi słowa samego Boga.
Akcja ratownicza na Nanga Parbat stała się pretekstem do fali ostrych debat w internecie. Obok hejtu pojawił się także nowy problem: snobizm moralny na przerysowaną empatię, która nie pozwala merytorycznie dyskutować o wartościach czy poszukiwaniu prawdy.
Lusia, lat 4, śpiewa fragmenty „Bogurodzicy”. Kiedy kończy, pyta: „Tato, dlaczego Niemcy zaatakowali nasz kraj?”.
Jak sprawić, aby nasza aktywność w przestrzeni wirtualnej odpowiadała godności człowieka i dziecka Bożego. I by nie było rozdźwięku między wiarą a aktywnością w świecie wirtualnym?
Gdy 8-letni Jackson wchodził do szkoły, słyszał wyzwiska. Zaczął błagać mamę, by pozwoliła mu zostawać w domu…
– Nie chciałem pana urazić – mówi Jakub S. w trakcie rozmowy o komentarzach, które publikował na moim blogu. Pod nazwiskiem pisał, że „Kiedyś było tu lepiej”. Pod pseudonimem – „Nacharam ci na ryj”.
