
Jąka się, a mimo to świadczy z odwagą. „Nie zapominam, co Bóg dla mnie uczynił”
Historia młodego człowieka, który przez rozwód rodziców, słabości i własne ograniczenia doszedł do żywej wiary.

„Utwierdziłam się w przekonaniu, że otaczają mnie ludzie, którzy mnie kochają i akceptują ze wszystkimi moimi cechami – także z moimi wyjazdami”

Žiga i Barbara nie uciekli z miasta – oni po prostu nigdy go nie potrzebowali. Ich życie to codzienność w rytmie natury i ciszy.