W poprzedni piątek pod kolumnadą na pl. św. Piotra otwarta została wystawa „Sto szopek w Watykanie”. Watykański fotograf Aletei, Antoine Mekary, postanowił odwiedzić tę ekspozycję z aparatem i uwiecznić najbardziej interesujące przedstawienia Świętej Rodziny.
„O szczęśliwy mężu, święty Józefie, tobie dane było Boga – którego wielu królów chciało zobaczyć, a nie ujrzeli, usłyszeć, a nie słyszeli (por. Mt 13,17) – nie tylko widzieć i słyszeć, ale nosić, całować, odziewać i strzec!”.
Do szczególnego rozwinięcia kultu św. Józefa Kaliskiego przyczyniły się trzy wydarzenia.
Jaki nowy element znajdziemy w ruchomej szopce na Miodowej? W którym kościele zamiast sceny narodzin Jezusa zobaczymy ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu? Oto zdjęcia najpopularniejszych szopek w stolicy!
„Wiedziałam, że przyjdziesz. Musiałeś przyjść, by zostać moim mężem...” – mówi Miriam, gdy Józef prosi, by została jego żoną.
„Piec z dziećmi bułki czy posprzątać kuchnię?” – zastanawialiśmy się dzień przed Wigilią. A co będziemy lepiej wspominać? Odgarnęliśmy ręką bałagan na blacie i zabraliśmy się za gniecenie ciasta na bułeczki...
Odległa, laurkowa, unosząca się sto metrów nad ziemią. Czy taka była Święta Rodzina? Jak inspirować się Maryją, Józefem i Jezusem we własnym domu? Swoim doświadczeniem podzieliło się z nami kilka znanych katolickich małżeństw.
W domu, gdzie siada się do stołu, kroi chleb, zapala lampę, myje okna, czyści buty, tańczy i płacze, choruje, a wreszcie umiera – On jest. Zechciał być – po to niejako „wprosił się” do Nazaretu – i pozostał z nami, w naszej domowej codzienności.
Mały Jezus najprawdopodobniej stawiał swoje pierwsze kroki nie w Betlejem czy Nazarecie, a w Egipcie.
Święty Józefie, który doświadczyłeś cierpienia ludzi muszących uciekać, by ocalić życie osób najdroższych, chroń wszystkich uciekających z powodu wojny, nienawiści, głodu. I spraw, aby znaleźli gościnę i solidarność.
Czy najsłynniejsza rodzina świata zawsze wygląda tak samo? I czy zawsze mieszka w drewnianej szopie pokrytej słomą? Zaglądamy między innymi do Zambii, Filipin i Wenezueli.
„Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia, spraw, abyśmy, złączeni wzajemną miłością, naśladowali w naszych rodzinach jej cnoty...”. Te słowa modlitwy przynosi nam liturgia w niedzielę Świętej Rodziny.
Można zapytać: „Jak naśladować rodzinę, w której Dziecko poczęte jest dzięki interwencji Ducha Świętego, jest Synem Boga, a rodzi je Matka-Dziewica, i to niemająca najmniejszego nawet grzechu?”.
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu, przed reformą liturgiczną, dzisiejszą uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi nazywano dniem Obrzezania Pańskiego.
Niech Święta Rodzina z Nazaretu będzie dla nas wzorem, abyśmy chcieli i umieli komunikować się między sobą i współpracujmy na co dzień – życzył Franciszek w rozważaniach przed dzisiejszą modlitwą Anioł Pański. Na koniec modlił się za ofiary w Mogadiszu.
Słowa Bożego posłańca spadają jak grom z jasnego nieba. Zabić dziecko? Dlaczego? Jak zmierzyć się z tajemnicą cierpienia niewinnych? Nie można uciec przed tymi pytaniami. Zadają je w wielu miejscach świata miliony rodzin.
Kiedy Miriam ze łzami w oczach opowiedziała mi o aniele, zastygłem z heblem w dłoniach, a po plecach przeszedł mi dreszcz. By utrzymać rodzinę, musiałem ciężko pracować. Ale cieszyłem się każdą chwilą z Miriam i Jezusem.
![Nabożeństwo transitus. Wspomnienie śmierci św. Franciszka z Asyżu [ZDJĘCIA]](https://img.aleteia.org/tr:w-150,h-150,q-75/2026/10/transitus-7-scaled-1.jpg)
