Aleteia
poniedziałek 26/10/2020 |
Bł. Celiny Borzęckiej
Duchowość

A jeśli dzisiejsza Ewangelia mówi o tych, których nie chcemy przyjmować? [komentarz]

imago/Kamerapress/EAST NEWS

Łukasz Kachnowicz - publikacja 02.07.17

Tak, ja też się boję. Ale ta Ewangelia znowu uderza w tę zasłonę, za którą chcę się ukryć. Chrystus też musiał stoczyć walkę ze strachem, żeby kochać aż po krzyż. I wszedł w śmierć, i zwyciężył ją.

Można by odczytać dzisiejszą Ewangelię (Mt 10, 37-42) jakoś tak ogólnie, bez narażania się. Ale jednak ona przychodzi dziś, w bardzo konkretnym momencie, w czasie, kiedy w naszym społeczeństwie i w nas samych toczy się bardzo ostra debata na temat przyjmowania uchodźców. Myślę tutaj o idei korytarzy humanitarnych, o których mówi Kościół, a o których możecie przeczytać w jednym z artykułów na Aletei.




Czytaj także:
Korytarze humanitarne. Czym tak naprawdę są?

Ta Ewangelia może rodzić bunt, owszem. Bardzo dobrze, niech rodzi. Ewangelia musi czasem objawić nasz bunt na to, co mówi Jezus, ale mimo to musimy słuchać tego, co do nas mówi, jeśli chcemy być Jego uczniami.

„Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał”. Najłatwiej byłoby odnieść zwrot „was” do siebie. Wówczas ta Ewangelia byłaby bardzo przyjemna. Kto mnie przyjmuje, przyjmuje Jezusa. Już czuję, jak rosnę w piórka.

A co, jeśli to „was” nie jest dzisiaj do nas? A jeśli dzisiaj ta Ewangelia mówi o nich, o tych, których nie chcemy przyjmować, o „tych najmniejszych”, o których upomina się Jezus. Nie chodzi o przyjmowanie proroków i sprawiedliwych, ale o podanie kubka świeżej wody tym, którzy są najmniejsi. Co jest tym kubkiem świeżej wody? Miłosierdzie.

Można by powiedzieć: OK, to wyślemy im wodę, całe kontenery wody, a do tego jeszcze lekarstwa i ubrania. Kto poda kubek świeżej wody… Podać kubek można tylko wtedy, kiedy stajesz wobec kogoś bezpośrednio, wyciągasz do niego swoją rękę. Woda może być świeża tylko wtedy, kiedy jest podana tu i teraz. Zabutelkowany kontener wody to nie jest kubek świeżej wody, o którym mówi Jezus.

W pierwszym czytaniu widzimy Szunemitkę, która przyjmuje u siebie proroka Elizeusza. „Przygotujmy mały pokój na górze, obmurowany, i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę. Kiedy przyjdzie do nas, to tam się uda”. To Słowo mówi dzisiaj o przyjmowaniu, zrobieniu miejsca w swoim domu, a nie o miłosierdziu na odległość.

Ktoś powie, że Jezus mówi: „Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem” – więc chodzi o pomaganie najmniejszym, ale spośród uczniów Jezusa, a nie obcym. Tak, też chciałem tak to usłyszeć i mieć święty spokój.

A jednak, kiedy odniosłem to zdanie do siebie, to nie pozostawiło mi złudzeń: Podasz kubek świeżej wody najmniejszemu, dlatego że jesteś Moim uczniem… Dlatego, że jesteś Moim uczniem, bo w tym się wyraża bycie uczniem Jezusa: w miłości bliźniego. „Po tym poznają, że jesteście Moimi uczniami, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie”.

Aż się chce zapytać: A kto jest moim bliźnim? Jezus już kiedyś odpowiedział na to pytanie: Samarytanin, czyli ten, kogo normalnie chcę omijać, z kim nie chcę mieć nic do czynienia. „Kościół ze swej strony, niczym dobry samarytanin, czuje obowiązek bycia blisko nielegalnych migrantów i uchodźców, współczesnej ikony ograbionego wędrowca, pobitego i porzuconego na uboczu drogi do Jerycha”. „Katolickość nie przejawia się jedynie w jedności z braćmi ochrzczonymi, ale w gościnności, jakiej udziela się innym, bez względu na ich wyznanie”. (Jan Paweł II).

Przypatrując się dyskusjom na temat przyjmowania uchodźców spotykałem się z argumentem o tzw. „ordo caritatis”: najpierw zadbać o swoich, o najbliższych. Myślałem sobie, że to całkiem słuszny argument, ale ta Ewangelia rozbiła mi i to. „Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien.”

Kiedy Jezus mówi o kochaniu Jego, nie mówi przecież o jakiejś abstrakcyjnej miłości. „Panie, kiedy widzieliśmy Cię i okazaliśmy Ci miłość? Byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie”. Kochać Go to kochać Go w tych, którzy potrzebują naszej pomocy. „Jak osoby ochrzczone mogą uzurpować sobie prawo do przyjmowania Chrystusa, jeśli jednocześnie zamykają drzwi przybyszom, którzy do nich pukają?” (Jan Paweł II).

Dzisiejsza Ewangelia mówi o przekraczaniu „ordo caritatis”. Nie możemy się nim zasłonić. Tym, co sprawia, że nie chcemy przyjmować uchodźców jest strach. Jesteśmy nasyceni obrazami, które wywołują w nas strach. Boimy się o swoje życie. Tak, ja też się boję. Ale ta Ewangelia znowu uderza w tę zasłonę, za którą chcę się ukryć. „Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je”.

To Słowo nie mówi o bezsensownym narażaniu życia. Ono zadaje pytanie o moją wiarę. Chrześcijanin ma życie, jeśli wierzy w Zmartwychwstałego. Bez tej wiary, jak mówi św. Paweł, „próżna jest nasza wiara”. Próżna, czyli martwa. Jeśli boję się tego, co widzę jako śmierć, tego co jest moim umieraniem, to znaczy, że nie mam w sobie życia wiecznego, bo nie wierzę, że Chrystus już zwyciężył śmierć, każdą śmierć.

I dzisiaj Paweł przypomina nam: „Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy”. Umrzeć z Chrystusem, to jest umrzeć dla strachu, który nie pozwala mi kochać.

Chrystus też musiał stoczyć walkę ze strachem, żeby kochać aż po krzyż. I wszedł w śmierć, i zwyciężył ją. Jeśli wejdziemy w to, co dzisiaj zabija nas strachem, wówczas zwycięży życie. Jeśli nie, to faktycznie stracimy życie, strach zabije w nas życie, bo nie pozwoli nam przekroczyć nas samych, żeby kochać, a to znaczy w Ewangelii mieć życie.

Pierwsze czytanie: 2 Krl 4, 8-12a. 14-16a

Drugie czytanie: Rz 6, 3-4. 8-11

Ewangelia: Mt 10, 37-42

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
komentarz do EwangeliiUchodźcy
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
Katolicka Agencja Informacyjna
Papież: „To najgorsza zniewaga, jaką można wy...
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
BEZDOMNY JEZUS
Katolicka Agencja Informacyjna
Wezwali policję do bezdomnego, a tam Jezus
OJCIEC SERAFIM
Łukasz Kobeszko
Przepięknie śpiewa i modli się w języku Jezus...
GIULIA MICHELINI
Silvia Lucchetti
Świadectwo włoskiej aktorki, która urodziła j...
Mathilde de Robien
Imiona, które noszą w sobie pieczęć Boga. Moż...
Theresa Aletheia Noble
Dobra spowiedź. 10 cennych rad od księży
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail