Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
niedziela 28/11/2021 |
Św. Stefana Młodszego
Aleteia logo
Styl życia
separateurCreated with Sketch.

Czego trzy kurczęta nauczyły mnie o odpuszczaniu

Shutterstock

Cecilia Pigg - 23.05.20

Kwarantanna dała nam wszystkim kilka zaskakujących lekcji o naszej potrzebie kontroli.

Jakiś czas temu, będąc na targu, kupiłam spontanicznie trzy małe kurczaczki dla mojego męża. Od dawna marzył o posiadaniu kurczaków, ale ja nie byłam pewna, czy na pewno to drób ma być naszym pierwszym zwierzątkiem domowym…

Mąż sprawdził przepisy w naszym mieście i upewnił się, że moglibyśmy trzymać kurczaki w ogrodzie, ale ja byłam niechętna do zajmowania się kimkolwiek więcej poza naszym synem. Wiozłam więc ćwierkające nerwowo w przenośnej skrzynce pisklęta do domu i zastanawiałam się, co mnie napadło. Ale, ale – w końcu mamy pandemię – czy będzie lepszy czas na próbę hodowli kurcząt?

Nauczyłam się kilku rzeczy już w pierwszym dniu posiadania kurczaków…

Po pierwsze, kurczęta nie są w stanie utrzymać stałej temperatury ciała przez kilka tygodni po wykluciu, dlatego potrzebują lampy grzewczej, która utrzyma je w cieple. (Uwaga do przyszłych właścicieli kurczaków: jeśli zobaczycie, że siedzą skulone obok siebie w swoim nowym domku, znaczy to, że trzęsą się z zimna. Zorganizuj im lampę migiem!).

Po drugie, muszą być nauczone, jak pić i jeść poprzez doprowadzenie ich do wody i jedzenia. Trzeba wręcz popchnąć ich główki w kierunku wody, żeby wiedziały, że to woda, i że dobrze jest pić.

Po trzecie, usunięcie zaschniętych odchodów przyklejonych do zadka pisklaka jest tym trudniejsze, im dłużej z tym czekasz. Zaciśnij zęby i zrób to natychmiast, żeby kurczaczkowi nic nie zaszkodziło.

Gdy minął tydzień, a one wciąż były żywe (pomimo moich nocnych koszmarów o różnych scenariuszach, w których znajdowałam je rano martwe… czy to typowe dla świeżo upieczonych właścicieli zwierzaków?), odkryłam nowe wyzwanie: to mali odkrywcy.

Okazało się to, gdy raz zeszłam do nich, żeby sprawdzić, czy wszystko w porządku, i przyłapałam je na dreptaniu wokół swojej skrzynki: badały świat i załatwiały się na wszystko bez pardonu. To przymusiło mnie do skonstruowania na poczekaniu prowizorycznego sufitu dla ich domku z kratą z taśmy klejącej.

Ale potem pomyślałam – a co jeśli podskoczą, żeby spróbować się wydostać, i utkną w taśmie? Wzmocniłam więc kratę drugą warstwą taśmy, żeby zakryć klejącą stronę. Dopiero wtedy, po wykonaniu całej tej pracy, wygooglowałam: „co zrobić, żeby pisklaki nie uciekały”. Inni właściciele kurcząt sugerowali przykrycie skrzynki kocem lub starą zasłonką… Rozwiązanie tysiąc razy łatwiejsze niż całe moje zaangażowanie w majsterkowanie przy kracie. Dlaczego nie zwróciłam się do społecznościowych ekspertów wcześniej?!

Kwarantannowe kurczaki

Teraz, kiedy są wciąż żywe od kilku tygodni i zdecydowanie weszły w wiek nastoletni z całym buntem, brudnymi włosami i patykowatością, które się z tym wiążą, zastanawiałam się, czego nauczyły mnie te trzy kwarantannowe kurczaki. Opiekowanie się kimś, kto na początku jest tak kruchy i bezbronny, dało mi nową perspektywę na czasy COVID-19.

Podobnie jak kurczaki – jeśli nie próbuję stworzyć jakiejś wspólnoty (łącząc się w wirtualną grupkę lub na dystans minimum dwóch metrów) z ludźmi, przestaję się rozwijać.

Czasem to Bóg musi skierować moją głowę w kierunku lekcji, których mam nauczyć się w życiu, dokładnie tak, jak uczyłam kurczęta pić, i mówi: „Zobacz! To jest to, co próbuję ci powiedzieć! Rozumiesz?”, zanim rzeczywiście na to wpadnę.

Nauczyłam się też, że zwalczenie nawyku, który przynosi frustrację i bałagan w moim życiu (tak jak zaschnięte kurze odchody) jest o wiele łatwiejsze, jeśli wezmę się za to szybciej.

I w końcu, w chwilach kiedy wydaje się, że życie wymyka się spod kontroli i nikt nie wie, co przyniesie jutro (jeszcze więcej strat pracy? Więcej chorych? Kolejne opóźnienia w otwieraniu przedsiębiorstw w mieście?), odpuszczanie w ciągłym zamartwianiu o przyszłość jest kluczowe.

Nie miałam pojęcia, co robię, kiedy wzięłam pod opiekę te małe kurczaczki. Ale trochę nauki i wysiłku wystarczyło, żeby się dobrze rozwijały. One nie wybrały sobie domu u początkującej właścicielki kurcząt, ale to wciąż się udaje. Może nie ja wybrałam sobie niektóre okoliczności, w których znajduję się w tym dziwnym czasie izolacji, ale wciąż tu jestem, ucząc się dobrze rozwijać.


KSIĄŻKI DLA DZIECI

Czytaj także:
Przegląd książek o podróżach dla dzieci. Idealne na czas kwarantanny!


PODRÓŻNIK

Czytaj także:
Miłośnik podróży w kwarantannie. Co robić, gdy nie można wyjechać?

Tags:
koronawiruskwarantanna
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail