Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
czwartek 29/10/2020 |
Św. Felicjana
home iconKultura
line break icon

„Mam przyjaciół w niebie” – o niepełnosprawności zupełnie inaczej

MAM PRZYJACIÓŁ W NIEBIE FILM

Marta Januszewska - publikacja 05.10.18

Na końcu filmu „Mam przyjaciół w niebie” nie ma ja „normalny” (bo zdrowy, sprawny) i „nienormalny” (bo chory i słaby). I jeden, i drugi szukają tego samego: dostrzeżenia, akceptacji i uznania.

Ja z gruba kuty, za ciężki, za sztywny
Do czupurzenia się przed lekką nimfą,
Prostak pod względem wszelkich dwornych manier,
Upośledzony z natury, niekształtny,
Nieokrzesany, zesłany przed czasem
W ten świat oddechu, i to tak koszlawo
I nieudatnie, że psy ujadają,
Gdy sztykutając mimo nich przechodzę

„Król Ryszard III”, William Shakespeare

„Mam przyjaciół w niebie” – od zera do milionera (emocjonalnego)

Wyobraźcie sobie eleganckiego, szpakowatego Włocha, uprawiającego „kreatywną księgowość” na rzecz mafii. Przychodzi kryska na matyska – elegancik dostaje zarzuty, ale w zamian za złożenie zeznań pogrążających swojego „szefa” dostaje rok prac społecznych.

I tak trafia do katolickiego ośrodka dla osób upośledzonych w Rzymie. Tam, po początkowym szoku i szeregu gaf (np. szczodrego uraczenia winem pensjonariuszy przyjmujących stale leki), Felice Castriota przechodzi ogromną przemianę – z drobnego cwaniaczka staje się czułym, empatycznym i odpowiedzialnym człowiekiem.

Nie byłoby to możliwe bez prostolinijnej i bezpretensjonalnej obecności pacjentów ośrodka. Tak w wielkim skrócie można powiedzieć o włoskiej komedii „Mam przyjaciół w niebie”. Ale ten zabawny i wzruszający jednocześnie obraz autorstwa Fabrizio Marii Cortese ma drugie i trzecie dno.

Ty to inny ja

„Mam przyjaciół w niebie” bazuje na osobistym doświadczeniu reżysera. Przez dwa lata pracował w centrum rehabilitacji Opera Don Guanella w Rzymie. To właśnie tamtejsi pacjenci, a nie profesjonalni aktorzy, zagrali kluczowe role. Na dodatek zagrali niejako podwójnie, bo jednym z istotnych wątków filmu jest zorganizowanie spektaklu teatralnego.

„Ryszard III” Szekspira brzmi wyjątkowo w ich wykonaniu. Podobnie zresztą muszą „odegrać” restauratorów, gdy Felice postanawia zaprosić Julię, panią psycholog pracującą w ośrodku, na obiad do najlepszej restauracji w Rzymie. Okazuje się nią być stolik przygotowany specjalnie dla nich na terenie kliniki, gdzie obsługą stają się na ten jeden raz pacjenci.

Myślę, że było to dla nich i wyzwanie, i niezwykła zabawa. Na pewno duże emocje – nie wyobrażam sobie, by cokolwiek, co zobaczyłam na ekranie w ich wykonaniu, było udawane. W tej autentyczności jest niezwykła siła. To jeden z głównych filarów filmu. Ale chyba najważniejszy wątek to przejście od obrzydzenia, poczucia wyższości, politowania do współczucia, zaufania i miłości.

„Mam przyjaciół w niebie” – bohater w każdym z nas

Na końcu nie ma ja „normalny” (bo zdrowy, sprawny) i „nienormalny” (bo chory i słaby). I jeden, i drugi szukają tego samego: dostrzeżenia, akceptacji i uznania. Tak opisałabym relację Felice – Antonio. Pierwszy uczy drugiego zalecać się do ukochanej. Drugi tego pierwszego, dlaczego czas się nie dłuży, gdy jest się szczęśliwym. Obaj dają, obaj dostają. Jak równy z równym. Jak w prawdziwej, dobrej relacji.

„Mam ogromną nadzieję, że ten sposób pracy będzie zwiastunem nowego podejścia do tworzenia filmów, gdzie nie tylko wykorzystuje się nowe pomysły w kinie, lecz także nowe twarze za i przed kamerą” – mówi o swoim filmie Fabrizio Maria Cortese.

To prawda, potrzebujemy takiego podejścia: nieprotekcjonalnego, bez zbytniej egzaltacji i taniej czułostkowości; pełnego szacunku, a nie przygniatającego i epatującego cierpieniem. Bo bohater jest w każdym, bez względu na jego historię, stan zdrowia i umysłu. Tę oczywistą, a jakże odkrywczo podaną prawdę oglądamy na ekranie.




Czytaj także:
Nick Vujicic i jego… poczwórne błogosławieństwo!


CHANGING THE WORLD

Czytaj także:
9 osób z zespołem Downa, które zmieniły świat


SIOSTRA ELIZA MYK

Czytaj także:
Po co się rodzą „niedoskonałe” dzieci?

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
filmniepełnosprawność
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
Theresa Aletheia Noble
Dobra spowiedź. 10 cennych rad od księży
Mathilde de Robien
Imiona, które noszą w sobie pieczęć Boga. Moż...
PAPIEŻ PRZYTULA CHOREGO MĘŻCZYZNĘ
Marine Soreau
„Papież nie bał się mnie objąć”. Opowieść czł...
Katolicka Agencja Informacyjna
Papież: „To najgorsza zniewaga, jaką można wy...
KOBIETA NA POLU
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś [26 paździe...
ST JOSEPH,THE WORKER CARPENTER, JESUS,CHILDHOOD OF CHRIST
Philip Kosloski
Ta starożytna modlitwa do św. Józefa podobno ...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail