Aleteia
sobota 24/10/2020 |
Św. Antoniego Marii Clareta
Kościół

Sakramenty nie mogą być przedmiotem cenników w parafii. Nowy dokument watykański

CHRZEST

Josh Applegate/Unsplash CC0

Katolicka Agencja Informacyjna - publikacja 21.07.20

Ofiary za sprawowanie i udzielanie sakramentów mają być „wolnym aktem” ze strony ofiarodawcy. Instrukcja zachęca duchownych do dawania odważnego przykładu korzystania z pieniędzy dzięki skromnemu stylowi życia i przejrzystemu zarządzaniu dobrami parafialnymi.

W Kościele jest miejsce dla wszystkich i wszyscy mogą znaleźć miejsce dla siebie, aby jak najlepiej pełnić swe powołanie – oto podstawowy cel instrukcji „Nawrócenie duszpasterskie wspólnoty parafialnej w służbie ewangelizacyjnej misji Kościoła”, ogłoszonej 20 lipca przez Kongregację ds. Duchowieństwa.




Czytaj także:
Biskup podaje utwory zabronione podczas liturgii: „Hallelujah”, „Misja”… Co jeszcze?

Nie zawiera ona żadnych nowości prawnych, ale proponuje sposoby lepszego wykorzystania istniejącego ustawodawstwa w tym zakresie tak, aby zwiększyć współodpowiedzialność ochrzczonych oraz wspierać duszpasterstwo bliskości i współpracy między parafiami.

Z dokumentu wypływa przede wszystkim pilna potrzeba odnowy misyjnej, duszpasterskiego nawrócenia parafii, aby odkryła ona na nowo ten dynamizm i te zdolności twórcze, które pozwalają jej być zawsze „na wyjściu” z udziałem wszystkich wierzących.

Przystosowywania służby do potrzeb wiernych

Instrukcję – złożoną z 11 rozdziałów – można podzielić na dwie części: pierwsza – rozdziały 1-6 – to szerokie rozważania nt. nawrócenia duszpasterskiego, poczucia misyjnego i wartości parafii w dzisiejszych okolicznościach, podczas gdy druga część – rozdziały 7-11 – omawia różne zadania wspólnot parafialnych, ich role i sposoby stosowania w nich norm, które ich dotyczą.

Dokument zwraca uwagę, że parafia jest „domem wśród domów”, będąc stałym znakiem Zmartwychwstałego pośród Jego ludu i jej poczucie misyjności ma podstawowe znaczenie dla ewangelizacji. Globalizacja i świat cyfrowy zmieniły szczególną więź parafii z obszarem, który jest dziś przestrzenią nie tyle geograficzną, ile raczej egzystencjalną.

Ale właśnie w tym kontekście ukazuje się „plastyczność” parafii, to znaczy jej zdolność odpowiadania na wymogi czasu oraz przystosowywania swej służby do potrzeb wiernych i historii.

Bez „klerykalizacji” posługi duszpasterskiej.

Instrukcja podkreśla ważność misyjnej odnowy struktur parafialnych, które – dalekie od bycia punktem odniesienia dla samych siebie i od skostnienia – będą musiały skupiać się na dynamizmie duchowym i na nawróceniu duszpasterskim, opartym na głoszeniu Słowa Bożego, życiu sakramentalnym i świadectwie miłości.

Ponadto „kultura spotkania” winna się stać niezbędnym kontekstem do propagowania dialogu, solidarności i otwarcia na wszystkich, bo w ten sposób wspólnoty parafialne będą mogły rozwijać prawdziwą i właściwą „sztukę bliskości”.

Instrukcja zaleca zwłaszcza dawanie świadectwa wiary w miłości oraz podkreśla ważność uwagi, poświęcanej ubogim, których parafia ewangelizuje, ale też którym sama winna dać się ewangelizować. Każdy ochrzczony ma być aktywnym podmiotem ewangelizacji, dlatego istotne znaczenie mają wymiana sposobów myślenia i odnowa wewnętrzna, aby dokonywała się misyjna reforma duszpasterstwa.

Oczywiście te procesy odnowy winny następować w sposób elastyczny i stopniowy, gdyż każdy z nich wpisuje się w konkretne życie poszczególnych wspólnot, bez narzucania ich i bez „klerykalizacji” posługi duszpasterskiej.




Czytaj także:
Moim parafianom i mojej ojczyźnie błogosław, Panie! Litania kapłana

Proboszcz ma służyć parafii

Innym ważnym zagadnieniem jest opieka duszpasterska w parafii w formie zarówno zwyczajnej, jak i nadzwyczajnej. Przede wszystkim podkreśla się rolę proboszcza jako „właściwego duszpasterza” wspólnoty. Ma on służyć parafii, a nie odwrotnie i w pełni troszczyć się o dusze swych wiernych.

Po osiągnięciu 75. roku życia proboszcz ma „moralny obowiązek” złożenia dymisji, pełniąc jednak swój urząd do czasu przyjęcia jej przez biskupa na piśmie. A przyjęcie dymisji zawsze ma nastąpić ze względu na „słuszną i proporcjonalną przyczynę”, aby uniknąć „funkcjonalistycznego” pojmowania posługi kapłańskiej.

Dokument zajmuje się też diakonami, którzy jako współpracownicy biskupów i kapłanów w tej samej misji ewangelizacyjnej są wyświęceni i uczestniczą, choć w odmienny sposób, w sakramencie święceń, zwłaszcza w dziedzinie ewangelizacji i miłości. Chodzi tu o zarządzanie dobrami, głoszenie Ewangelii i usługiwanie przy stole eucharystycznym. Nie są oni jednak ani „pół-księżmi, ani pół-świeckimi” – podkreśla Instrukcja.

Świeccy mają ewangelizować

Innym ważnym tematem jest miejsce i rola osób konsekrowanych i świeckich we wspólnotach parafialnych. Ci pierwsi mają nie tyle „czynić”, ile raczej „być świadkami radykalnego naśladowania Chrystusa”, podczas gdy zadaniem świeckich jest udział w ewangelizacyjnych działaniach Kościoła.

Wymaga się więc od nich „wielkodusznego zaangażowania” na rzecz świadectwa życia zgodnie z Ewangelią i w służbie społeczności parafialnej. Ponadto mogą oni być lektorami i akolitami (a więc służyć przy ołtarzu) w stałej formie, w stosownym obrzędzie, pozostając w pełnej łączności z Kościołem powszechnym, mając właściwą formację oraz prowadząc przykładne życie osobiste.

Poza tym w wyjątkowych przypadkach będą oni mogli otrzymywać inne obowiązki od biskupa „zgodnie z jego roztropną oceną”. Chodzi o sprawowanie Liturgii Słowa i obrzędu pogrzebu, udzielanie chrztu, uczestniczenie przy zawieraniu związku małżeńskiego, po wcześniejszym otrzymaniu zezwolenia od Stolicy Apostolskiej, oraz o głoszenie kazań w kościele lub w oratorium w razie potrzeby, ale nie w czasie mszy św.


POPE AUDIENCE JUNE 26; 2019

Czytaj także:
Kościół, w którym sercem i trzonem są świeccy. To nie jest wspólnota „drugiego sortu”

Współodpowiedzialność w Kościele

Instrukcja zajmuje się również różnymi organizmami parafialnymi, ponoszącymi współodpowiedzialność w Kościele, takimi jak Rada spraw gospodarczych czy o charakterze doradczym, pod przewodnictwem proboszcza i złożonymi z co najmniej trzech osób. Kongregacja zwraca uwagę, że jest to konieczne, ponieważ zarządzanie dobrami parafii jest „ważnym środowiskiem ewangelizacji i świadectwa ewangelicznego przed Kościołem i społeczeństwem obywatelskim”.

Dobra należą do parafii, a nie do proboszcza, a zatem Rada spraw gospodarczych ma przyczyniać się do wzrostu „kultury współodpowiedzialności, przejrzystości w zarządzaniu i wspomagania potrzeb Kościoła”.

Charakter doradczy ma także Duszpasterska rada parafialna, której utworzenie instrukcja „żywo zaleca”. Nie powinna ona być zwykłym organizmem biurokratycznym, ale winna rodzić duchowość wspólnoty, podkreślając centralne miejsce ludu Bożego jako aktywnego podmiotu ewangelizacji.

Opłaty za sakramenty

Ostatni rozdział dokumentu dotyczy ofiar za sprawowanie i udzielanie sakramentów. Mają one być „wolnym aktem” ze strony ofiarodawcy i nie mogą być traktowane jako stała opłata lub podatek. Życia sakramentalnego nie wolno „merkantylizować”, a odprawienie mszy, podobnie jak inne czynności kapłańskie nie mogą być przedmiotem cenników, zawierania kontraktów lub komercji.

Co więcej, zachęca się prezbiterów do dawania odważnego przykładu korzystania z pieniędzy dzięki skromnemu stylowi życia i przejrzystemu zarządzaniu dobrami parafialnymi. W ten sposób będzie można uwrażliwiać wiernych, aby chętnie odpowiadali na potrzeby parafii, która jest także „ich domem”.

Obecna instrukcja Kongregacji ds. Duchowieństwa jest kolejnym dokumentem tego rodzaju po podobnej instrukcji międzydykasterialnej w 1997, zatytułowanej „Ecclesia de mysterio: o niektórych zagadnieniach współpracy wiernych świeckich z posługą kapłanów” i instrukcji tejże kongregacji z 2002 nt. „Prezbiter – pasterz i przewodnik wspólnoty parafialnej”.

KAI/ks




Czytaj także:
Najzabawniejsze teksty z ogłoszeń parafialnych – z której strony chrzci się dzieci?

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
parafiasakramentyStolica Apostolska
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
RĄCZKA NIEMOWLAKA
Marta Brzezińska-Waleszczyk
Byłam świadkiem 45 minut życia. To była lekcj...
Katolicka Agencja Informacyjna
Papież: „To najgorsza zniewaga, jaką można wy...
MASS,YOUNG CHILD
Anna O'Neil
List do rodziców, którzy zabierają na mszę sw...
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
OJCIEC SERAFIM
Łukasz Kobeszko
Przepięknie śpiewa i modli się w języku Jezus...
Bluźniercze graffiti na murze kościoła
Lucandrea Massaro
Wypisali proaborcyjne grafitti na kościele. R...
BEZDOMNY JEZUS
Katolicka Agencja Informacyjna
Wezwali policję do bezdomnego, a tam Jezus
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail