
Habit nie czyni mnicha… ale mu pomaga
Habit zakonny jest zewnętrznym symbolem, który pozwala rozpoznać osobę konsekrowaną.
Newsletter
Otrzymuj Aleteia codziennie w swojej skrzynce e-mail.




Habit zakonny jest zewnętrznym symbolem, który pozwala rozpoznać osobę konsekrowaną.

Brat Pablo Maria od Krzyża zmarł w wieku 21 lat. Kilka dni wcześniej, 25 czerwca, na łożu śmierci złożył śluby zakonne w Zakonie Karmelitów Bosych. Pozostawił po sobie żywe świadectwo chrześcijańskiej nadziei, która nie obawia się śmierci, ale widzi ją jako długo wyczekiwane spotkanie z Ojcem.

Br. Pablo był 21-letnim młodym mężczyzną, który wstąpił do karmelitów i zmarł osiemnaście dni po rozpoczęciu nowicjatu. Na tych ŚDM papież Franciszek otrzymał list, który napisał do niego przed śmiercią.

Ważna część hiszpańskiego dziedzictwa kulturowego wynika z pracy mnichów i mniszek z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Byli opiekunami i promotorami cennych dzieł sztuki. Poznaj klasztory, w których znajdują się prawdziwe perełki!

Życie kontemplacyjne jest sposobem naśladowania Jezusa Chrystusa, który polega na oddaniu się modlitwie, wyciszeniu i pracy fizycznej we wspólnocie sióstr, z dala od świata. To powołanie, które wymaga wielkiej wewnętrznej wolności, głębokiej wiary i żarliwej miłości.

Hiszpańska mistyczka i mistrzyni życia kontemplacyjnego doradzała swym duchowym córkom, by koncentrowały uwagę nie na umartwieniach, ale na Tym najważniejszym: Chrystusie. Przy takim podejściu do Wielkiego Postu zmienić się może wszystko!

Ta młoda kobieta wstąpiła do nowicjatu klasztoru benedyktynek w Leónie (Hiszpania), po tym jak zetknęła się z nimi w internecie. Nam opowiada, jak odkryła swoje powołanie, które po wielu latach poszukiwań przyniosło jej upragnione szczęście.

Codzienne życie siostry Praksedy i jej wspólnoty zakonnej można śledzić za pośrednictwem portali społecznościowych. Mniszki wiedzą doskonale, jak sprawić, by ich życie i orędzie docierały wszędzie.

Evelyn porzuciła pracę w dużych singapurskich liniach lotniczych, aby poświęcić się Bogu w życiu wypełnionym modlitwą i pracą.

„Jeśli chcecie nas uszczęśliwić, to…” – wypowiedź siostry klauzurowej może cię zaskoczyć. Po co nam siostry, które żyją zamknięte w klasztorze? Będziesz im wdzięczny, kiedy odkryjesz ile mogą dla ciebie zrobić.

Kiedy tata przedstawił jej swoje wątpliwości co do tego, że można słyszeć głos Boga w tak istotnej kwestii, usłyszał od niej: „Tato, kiedy będziesz przechodził obok jakiegoś kościoła, wstąp do środka i posiedź tam w ciszy przez 15 minut z zegarkiem w ręku. Nie myśl o niczym konkretnym, a przekonasz się, że Bóg coś ci powie”.

Z powodu braku powołań klasztor św. Klary został zamknięty 18 lat temu. Dzisiaj ponownie zamieszkuje go wspólnota składająca się 5 młodych sióstr oraz jednej 99-letniej.

W klasztorze cały dzień jest poświęcony na szukanie Boga. Mnich i mniszka, jeśli dobrze przeżywają swoje monastyczne życie, stają się światłem pośród świata, profetycznie wskazując na wieczność.

W rozmowie z Aleteią ordynariusz Avili, bp José María Gil Tamayo podkreślił znaczenie dobra, jakie żeńskie i męskie zgromadzenia klauzurowe wyświadczają Kościołowi i światu, polecając Bogu nasze strapienia.