Jesteś tatą? Ogarniasz wiele spraw w pracy, a na domowe ciągle brakuje czasu? Zależy ci na dobrej i trwałej relacji z dziećmi i drugą połówką? W nadmiarze obowiązków nie wiesz, w co ręce włożyć? Zacznij od jednej rzeczy, która poustawia całą resztę!
O jednym z nich wiemy, że żyje lat 500. O drugim, że pokonał bazyliszka. O trzecim, że zwabić go można tylko na jeden sposób. Żadne z nich nie jest do siebie podobne, ale jednak mają ze sobą coś wspólnego.
Twoje dzieci namawiają cię na psa? Szukasz mocnych argumentów „za” i jeszcze mocniejszych „przeciw”? Znam trzy, które brzmią nieźle, ale są naciągane. Znam też jeden naprawdę dobry, o którym mało kto pamięta!
Pamiętasz Pinokia? Wyobraź sobie, że ktoś uderza w niego siekierą. Co czujesz? Przecież to tylko drewniany pajacyk...
„Być cnotliwym”, „zachowywać cnotę” – mało kto dziś tak powie, ale bardzo wielu ćwiczy się w cnotach, wcale o tym nie wiedząc. Bo cnoty nie wyszły z mody, ale ukryły się pod innymi nazwami!
Posłuszeństwo jest uważane za cnotę, ale w katalogu cnót go nie znajdziesz. Można być posłusznym dla dobra wspólnego, ale nie daje to gwarancji, że wynikną z tego dobre rzeczy. Nawet ślubujący posłuszeństwo nie zawsze... powinni być posłuszni.
Twoje dziecko nie dostało się do wymarzonego liceum? A może uważasz, że szkoła jako instytucja pozostawia coraz więcej do życzenia? Rozwiązaniem może być liceum w edukacji domowej. Ale czy to na pewno... dobry pomysł?
Pozamykały się w wirtualnym świecie. Relacje ograniczają do grup w internecie. Nie chcą wychodzić na zewnątrz. Cały czas są online. Czy pandemia przypieczętowała cyfrową demencję wśród dzieci? Jakie mogą być tego konsekwencje?
Nieskończona praca dyplomowa, odwlekane sprawozdanie, nieoddane książki, obiecane naprawy. Na samą myśl o tych rzeczach odczuwasz paraliż. Wypierasz je, ale i tak prawie wszystko się z nimi kojarzy. Rośnie poczucie winy i dystans wobec osób związanych z zaległymi sprawami. Znasz to?
Możesz rzucić się w wir pola bitwy i zwyciężyć (lub być zwyciężonym), albo zostać (bez perspektyw) pod bezpiecznym kloszem. Wiele osób żyje w tej alternatywie! Czy jest inna droga?
Do zderzenia doszło na niewielkiej uliczce. Tylko jedna osoba miała wątpliwości co do tego, po czyjej stronie jest wina. Potem przyjechała policja i sprawa się wyjaśniła. Niezbyt optymistycznie.
Jesteś zaangażowanym tatą, ale nie wszystko wychodzi ci tak, jak byś chciał? Dobrze by było kilka rzeczy robić lepiej, ale nie masz potrzeby udziału w specjalnych warsztatach ani tym bardziej pracy z terapeutą? Może rozwiązaniem dla ciebie jest… zastępczy ojciec?
Jeśli ktoś zostawił w twoim sercu zadrę. Jeśli nie potrafisz się jej pozbyć. Jeśli czekasz na przeprosiny, które nie następują mimo upływającego czasu. To może oznaczać, że inicjatywa jest po twojej stronie. Są przynajmniej 4 sposoby by ją wykorzystać. Jeden jest zaskakująco mało skuteczny...
Niełatwo mi to pisać, ale wiem, że potrzeba. Nie dla wielkiej i natychmiastowej zmiany, ale dla zmiany nawet małej i długotrwałej. Zmiany dla dobra kobiet, które swoim macierzyństwem robią najlepszą robotę na świecie i mężczyzn, którzy chcą w tej robocie brać czynny udział.
Trudno nie odczuć zmęczenia. Na froncie walki o lepsze życie wiele trzeba: zrobić, zmienić, kupić. Też tak masz, że zmiana robi się zbyt wymagająca, żeby cieszyć się z osiągniętego „lepiej”?
Szkoła jest tak dobra, mądra i odważna, jak odważni, mądrzy i dobrzy są ludzie, którzy ją tworzą.
Czy rodzice powinni zapewnić dzieciom beztroskie dzieciństwo? A może wiedzę i kompetencje, które zaowocują szczęściem w dorosłym życiu? Która droga jest właściwa?
Przeważnie są dwie drogi. Początkiem obydwu są trudności, ale jedna wiedzie w dół, druga do góry. Pierwsza jest drogą pomstowania, żalu i smutku. Druga jest drogą szukania sensu, wyciągania wniosków, wykorzystywania okazji. Którą wybierasz?
Każdy rodzic to wie – czas spędzony z dzieckiem jest cenniejszy niż kupione prezenty. Tylko że kupowanie jest prostsze i zawsze powoduje uśmiech dziecka. A wspólny czas... różnie to bywa. No chyba, że masz sprawdzone sposoby, przynajmniej 3.
Tytułowa myśl jest dość oczywista. Jej drugie dno już niekoniecznie. A kontekst słodko-gorzki – z akcentem na gorzki. Da się coś z tym zrobić? Przeczytaj historię Adama.
