Aleteia

Tego wiersza o Polsce uczyły się dzieci na drugim końcu świata. Obowiązkowo!

Generał Fukushima na tle warszawskiej starówki
Wikipedia
Udostępnij

Jest na ziemi taki kraj, bardzo zresztą odległy, gdzie dzieci uczyły się w szkole wierszyka o Polsce.

„Gdzieniegdzie widać resztki świetności i ruiny kamiennych ogrodzeń” – w takich to niezbyt łaskawych słowach opisuje polską prowincję jedna ze znanych żołnierskich pieśni. Że co, że jakoś niezbyt znana? Znana, znana, tyle że w wojsku… w Japonii. Do 1945 r. uczyły się jej nawet obowiązkowo japońskie dzieci.

Na 42 lata przed tym, gdy w swoją niezwykłą podróż poślubną wyruszyli państwo Bujakowscy, na podobnie szaleńczą wyprawę z Europy na Daleki Wschód zdecydował się pewien japoński wojskowy. Środkiem transportu miał być jednak w tym wypadku… koń. 12 czerwca 1893 r., po 487 dniach w siodle, ówczesny major Yasumasa Fukushima zameldował się we Władywostoku. Z Berlina miał do przejechania ok. 15 tys. km.

Fantazyjny wyczyn Fukushimy zainspirował poetę Ochiaiego Naobumiego do napisania poematu „Kiba ryokō” („Podróż na koniu”), w którym znalazł się wiersz „Pōrando kaiko” („Wspomnienie Polski”). Historia naszego, zniewolonego wówczas narodu miała być dla Japończyków przestrogą w myśl zasady, że „pycha kroczy przed upadkiem”. Losy Cesarstwa Japonii w kolejnych kilkudziesięciu latach pokazują, że była to przestroga niezbyt skuteczna. Ale też ówczesny upadek naszego narodu nie był tak ostateczny jak się Fukushimie wydawało. 😉

Tutaj możecie posłuchać tego utworu: