Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
poniedziałek 27/09/2021 |
Św. Wincentego à Paulo
home iconDobre historie
line break icon

Na imię miał Rysiek, czyli pan Kufel. Wigilię spędziliśmy razem

BEZDOMNY MĘŻCZYZNA NA ŁAWCE

Shutterstock

Błażej Kmieciak - 22.12.17

Zawsze obawiałem się tego człowieka. Był brudny, straszny zapach mu towarzyszył… (pisząc delikatnie). Jak to się stało, że tamtą Wigilię razem spędziliśmy?

Alkohol, który niszczy zdjęcia

Wszystko zaczęło się w tamtym roku późną wiosną. Dość niespodziewanie przeprowadziliśmy się z mamą i siostrami do małego mieszkania w kamienicy. Okolica była nieciekawa: odrapane bramy, kosze na śmieci na ulicy, izba wytrzeźwień oddalona zaledwie trzysta metrów od naszego domu. Żadnego z sąsiadów nie znaliśmy. Oni jednak szybko dali o sobie znać.

Był pan pod nami, co na dzieci krzyczał. Była pani, która podobno mężowi jakąś straszną rzecz zrobiła. Była inna dama, która o wszystkim wiedziała. Było też małżeństwo z dwójką dzieci. On z więzienia wyszedł prosto do ich mieszkania, a w zasadzie do pomieszczenia, w którym nigdy toalety nie widziano. Był także ktoś inny. Przezywano go „Kufel”, od nazwiska. Na imię miał Rysiek, a wiadomo, że „wszystkie Ryśki to fajne chłopaki”.

Ten według odpowiednich urzędów fajny nie był, bo pił. Prawdopodobnie wszystko, co miało jakieś procenty. Mieszkanie strasznie zapuścił. Mogliśmy to dosłownie odczuć w naszym domu, do którego dochodził niepojęty wręcz zapach, w którym wymieszane było wszystko. Jesienią przyszli smutni panowie i mu mieszkanie odebrali. Przy tej okazji osobiste rzeczy pana Ryśka zaczęły fruwać po ulicy, podobnie, jak on.




Czytaj także:
Co bezdomny, z którym zjadłem obiad, napisał mi w notesie?

Bezdomny pod strychem

Nasza kamienica jednak zatrzymała „Kufla”. Gdy nastały zimne dni grudnia sprowadził się on znowu do naszej kamienicy. Tym razem miejscówką jego był mały korytarzyk przy naszym strychu. Kiedyś mieszkał pod nami, a potem bezpośrednio nad nami. Zbliżały się pierwsze nasze święta w nowym mieszkaniu. Wigilia jakoś tak szybko minęła. Gdzieś mamie i nam pan Kufel po głowie chodził. Wiedzieliśmy, że tam leży. On nas kojarzył dobrze. Mamie zawsze mówił „sąsiadeczko”: chciała mu pomóc się leczyć, ale on nie chciał. Gdy szykowaliśmy się do końca Wigilii nagle mama nie wytrzymała i powiedziała wprost do mnie: Idź po niego!!!

Poszedłem, choć bałem się bardzo. Czego? Pisząc wprost: „Bliskości smrodu”. Bałem się, że on będzie chciał mi rękę podać.


RADOSŁAW HOFMAN I JEGO AUTOBUS DLA BEZDOMNYCH

Czytaj także:
Kupił autobus i zamienił go w centrum pomocy dla bezdomnych

Czy dotknąłeś jego dłoni?

Gdy z nim zszedłem do naszego mieszkania, mama zaprosiła go na pierogi i zupę grzybową. Wyszedł z naszej łazienki, nieco bardziej przygotowany do wieczerzy. Zaczęliśmy rozmawiać. Okazało się, że przez pewien czas mieszkaliśmy kiedyś blisko siebie. On miał żonę, pracę i córki, które odebrał mu alkohol. Rozmowa ta miała miejsce prawie dwadzieścia lat temu, a ja doskonale pamiętam wygląd pana Ryśka przy naszym stole. Pamiętam nawet wygląd jego długiej brody. Gdy wychodził podałem mu rękę, a on powiedział do mnie „Dziękuję, że pan to zrobił”. Czyżby znał moje myśli?

A może to był ON?

Tydzień do sylwestra był wówczas inny. Chodziliśmy z zupą do pana Ryśka na strych. On jasno powiedział, że do noclegowni nie pójdzie. Dostał od nas kołdrę, materac i poduszkę. Mama stwierdziła, że nie może patrzeć, jak „spał z głową na kamieniu”. Pamiętam, gdy chodziłem do niego w kolejne dni z zupą. Nigdy nie był pijany. Zawsze rozmawialiśmy chwilę. Jego „dziękuję” miało ten dźwięk, który tak trudno dzisiaj usłyszeć. Gdy wróciłem rano 1 stycznia dowiedziałem się, że „Kufel umarł”. Podobno był pijany, podobno leżał nago pod strychem obok zniszczonego materaca. Podobno, ano właśnie podobno.

Podobno Chrystus przychodzi do nas w drugim człowieku. A jeśli to nie jest tylko metafora?




Czytaj także:
Wigilia z Ubogimi, czyli wieczór cudów

Tags:
bezdomnośćBoże Narodzeniepomoc
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
SANKTUARIUM W GIDLACH
Anna Gębalska-Berekets
„Mała Częstochowa”. Tu Maryję nazywa się Uzdrowicielką chorych or...
2
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 24 września
3
GRZEGORZ MARKOWSKI
Katarzyna Szkarpetowska
Grzegorz Markowski: „Gromnicę i wodę święconą mam i dziś, choć ró...
4
MAJA FRYKOWSKA
Marta Brzezińska-Waleszczyk
Maja Frykowska: Bóg wybaczył moje grzechy, więc ja sobie też wyba...
5
Silvia Lucchetti
„Przyłóż relikwię do chorego oka”. Świadectwa cudów za przyczyną ...
6
Maria Paola Daud
Przed snem odmawiaj tę piękną modlitwę do Madonniny – Mateczki
7
PADRE PIO DEVIL
Gelsomino del Guercio
Pouczająca historia o tym, jak o. Pio wyrzucił diabła z konfesjon...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail