Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
sobota 10/04/2021 |
Oktawa Wielkanocna
home iconDuchowość
line break icon

A jeśli twoje problemy to nie problemy, tylko Boży bałagan?

BOŻY BAŁAGAN

fizkes | Shutterstock

S. Małgorzata Borkowska OSB - 31.12.20

Wpuścić Boga do naszej codzienności jest cudownie, ale i niebezpiecznie…

Chrystus w codzienności

Chrystus wszedł więc w naszą codzienność, aby w niej zamieszkać; to na początek prawda, ale czy cała prawda? Okazuje się po jakimś czasie, że nie cała. Jest jeszcze ciąg dalszy. Wpuścić Boga do naszej codzienności jest cudownie, ale i niebezpiecznie.




Czytaj także:
S. Borkowska: Wszyscy teraz jesteśmy na pokucie. Jacy z niej wyjdziemy, zależy od jednej rzeczy

On nam ją gotów całkowicie poprzewracać. Prędzej czy później zrobi to na pewno, skoro nie możemy żyć na ziemi bez końca. Ale póki rzeczy mogą jeszcze trwać tak, jak przywykliśmy, póki jeszcze, mówiąc przenośnie, znajdujemy wszystko tam, gdzieśmy to położyli – i tak Bóg gotów nam przynajmniej pozmieniać znaki wartości. I to, cośmy zaliczali do plusów, znajdujemy na minusach, a to, cośmy byli gotowi zaksięgować pod „winien”, znajdujemy pod „ma”.

Przeciwko temu więc, co gotowi jesteśmy uznać za Boży bałagan, człowiek protestuje. Najpierw tylko w ten sposób, że chowa się, myśli o czym innym, udaje, że nie widzi. Nasz emeryt z pieskiem jest na swoim poziomie życia bardzo sympatyczną postacią, może być nawet całkiem pobożny. Ale nawet taka miła i pobożna postać może odmówić rozpoznania Bożej interwencji czy uznania Bożego planu.

„Zostawcie mnie i pieska w spokoju, nam zupełnie do szczęścia wystarczy nasza rodzinna ziemia, nasza codzienność: wieczorny spacer, kolacja, domowe ciepło. No, ewentualnie możemy posłuchać o tym, że trzeba być dobrym dla bliźnich: to się i mnie może przydać, i mojej starej. (Jej zwłaszcza)”.

Tajemnice bolesne

To jeszcze brzmi całkiem swojsko. Ale jak daleko może się posunąć człowiek w swoim proteście przeciw Bożej interwencji? To widzieliśmy, niestety: aż do ukrzyżowania. I wtedy kończy się złoto-błękitna piosenka o rozkoszach świętości. Kończą się tajemnice radosne, a tajemnice bolesne są właśnie takie, jak je nazywamy: bolesne.

Bolesne dla Chrystusa, który wziął na siebie nie tylko ludzką naturę, nie tylko ludzkie zwyczajne cierpienie, ale i cierpienie za zbawienie świata. I bolesne dla nas, a to z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że dowiadujemy się prawdy o sobie, a po drugie dlatego, że w taki czy inny sposób, prędzej czy później, i my także jakiegoś cierpienia musimy zaznać.

Prawdę o sobie odkrywamy na modlitwie wtedy przede wszystkim, kiedy widzimy, jakim trudem modlitwa jest dla nas. Byleby się trochę zmył uczuciowy zapał, a już wszystko inne okazuje się pilniejsze i ważniejsze od czasu na modlitwę.

Ale dowiadujemy się tej prawdy także wtedy, kiedy Bóg sprawia, że coraz lepiej zdajemy sobie sprawę z naszej grzeszności, z niedoskonałości naszych motywów postępowania, z tego, jak łatwo krytykujemy innych za to, co popełniamy sami. Do tej świadomości szczególnie nam pomaga otoczenie.

Świadomość słabości

W życiu monastycznym jedną z najstarszych pokus jest chęć, żeby odejść gdzie indziej, bo w tym towarzystwie, w którym jestem, to już naprawdę nie da się żyć. I wszyscy dawni i nowsi mistrzowie zgodnie twierdzą, że to jest złuda. Po prostu dlatego, że człowiek zabiera ze sobą swoje problemy, dokądkolwiek pójdzie.

Mnich, który cierpi taką pokusę, od razu może być rozpoznany jako ktoś, kto już dowiaduje się prawdy o sobie. Tylko nie chce przyjąć jej do wiadomości i dlatego usiłuje uwierzyć, że to nie on jest winien, tylko inni.


CIEŃ

Czytaj także:
„Przebaczam, ale nie mogę ci tego zapomnieć”. Siostra Borkowska komentuje

Nie dość długo żyłam w tzw. „świecie”, żeby wiedzieć, czy i tam można odnaleźć taką prawidłowość. Niemniej świadomość naszych win i słabości jest wielkim skarbem. Prowadzi do uspokojenia, łagodzi w nas agresję, a w ostatecznym rozrachunku bardzo pomaga stanąć twarzą w twarz z Bogiem.

To Lewis dał jednej ze swoich książek tytuł „Dopóki mamy twarze…”. A sens jest ten, że sam Bóg nawet nie może stanąć przed nami twarzą w twarz, objawić się nam, póki nosimy zamiast twarzy maski. No cóż: zdzieranie tych masek z twarzy nie jest wesołe ani przyjemne, ale bywa konieczne.

Chrystus wszedł w nasze cierpienie

Prędzej czy później też, czy to z przyczyn „międzyludzkich”, czy z racji choroby, zjawia się w naszym życiu cierpienie. Przy tym temacie oczywiście trzeba dużej ostrożności. Znana jest wszystkim historia tegoż Lewisa, który pisał i przemawiał dużo i mądrze na temat sensu cierpienia. I słuszne było to, co pisał i mówił.

Tylko że on to wszystko głosił z bezpiecznego miejsca, ze swojego wygodnego kąta, w którym cierpienie było nieobecne. Kiedy wreszcie przyszło i na niego, o mało się nie załamał; tak trudno było w bólu zastosować do siebie to, czego przez wiele lat uczył innych.

Niemniej pozostaje prawdą, że cierpienie jest jedną z podstawowych rzeczywistości naszego życia. I Chrystus wszedł także i w tę rzeczywistość i przyjął ją na siebie w całości, pełną miarą.

Pismo Święte nie pozostawia nam żadnej wątpliwości, ani co do faktu, ani co do intencji: cierpiał dla naszego zbawienia, wydał się w ofierze za nas. Umarł, zgodnie z Pismem, za nasze grzechy (1 Kor 15,3); za wszystkich umarł Chrystus (2 Kor 5,15); wydał siebie samego za nasze grzechy (Ga 1,4)…

Krew Syna Bożego

A nie była to cena błaha. Kiedy Piotrowi nie mogło się coś takiego w głowie pomieścić i upomniał Chrystusa: Panie, niech cię Bóg zachowa, nie przyjdzie to nigdy na ciebie! – Chrystus zareagował bardzo ostro: Zejdź mi z oczu, szatanie! (Mt 16,21–27). Ale w ostatniej chwili sam modlił się bardzo podobnymi słowami: Jeżeli to możliwe, niech odejdzie ode mnie (Mt 26,39).

Może i my, jak Piotr, wolelibyśmy być zbawieni za mniejszą cenę. Refleksja teologiczna Kościoła głosi, że jedna kropla krwi wcielonego Syna Bożego wystarczyłaby, mówiąc obrazowym językiem biblijnym, do obmycia z grzechu całej ludzkości. Po cóż więc było wylewać wszystko, oddać życie, zapłacić najwyższą możliwą cenę?

Od kilku stuleci istnieje w Kościele kult Najświętszego Serca Jezusa. Jest to siedemnastowieczna nazwa na myśl, która jest stara jak chrześcijaństwo. Skoro przez serce rozumiemy życie wewnętrzne, a szczególnie miłość. Chodzi nam o to, aby zrozumieć (na ile to dla nas możliwe) i uwielbić intencje Pana naszego, a także odpowiedzieć miłością na Jego miłość.

Jeżeli więc pytamy, jaki jest przedmiot najgłębszej, podstawowej miłości Syna Bożego, jak Go znamy z Ewangelii, musimy odpowiedzieć: Ojciec. A po Ojcu wszystko to, co On stworzył i co umiłował. (Gdybyś jakiejś rzeczy nie miłował, nie byłbyś jej stworzył… Mdr 11,24).

Fragment książki „Rozważania o Wcieleniu Syna Bożego”

Tytuł, lead i śródtytuły pochodzą od redakcji Aleteia.pl.


SIOSTRY ZAKONNE

Czytaj także:
Mówisz czasem do zakonnicy „Siostrzyczko”? Siostra Borkowska ma tu swoje zdanie

Tags:
codziennośćrozwój duchowy
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
DYLAN ASKIN,COMA,EASTER
Beata Zajączkowska
Wielkanocny cud. Lekarze odłączyli chłopca od aparatury, a on „zm...
2
EWA CHODAKOWSKA
Redakcja
Ewa Chodakowska w Wielki Piątek: Czekam na rok, kiedy krzyż przes...
3
SAN NICOLAS
Dorota Szumotalska
Nowe objawienia Matki Bożej Różańcowej. Biskup uznał ich nadprzyr...
4
NICOLA PERIN
Matthew Green
Znak krzyża był ostatnim gestem, jaki wykonał. Teraz inspiruje do...
5
Dawid Gospodarek
Spędziłem noc w Bazylice Grobu Bożego. Te zdjęcia pokazują jej in...
6
MADONNA DI ROSA
Maria Paola Daud
Matka Boża, która się… „zmaterializowała”, aby przestano bl...
7
JUREK HALSKI
Joanna Operacz
„Mały profesor miłości”. Jurek miał żyć najwyżej 4 lata. Dziś ma ...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail