Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
sobota 23/10/2021 |
Św. Jana Kapistrana
Aleteia logo
home iconDuchowość
line break icon

Indywidualna Pierwsza Komunia Święta: a może warto? Jak zorganizować, co zyskujemy, a co tracimy

PIERWSZA KOMUNIA ŚWIĘTA

AS photostudio | Shutterstock

Ks. Michał Lubowicki - 25.04.21

Indywidualna Pierwsza Komunia? Ten pomysł w pierwszym momencie może dziwić i niepokoić, ale to doskonałe rozwiązanie – nie tylko w czasie pandemii. Wcale nie tak trudno ją zorganizować.

Komunie w czasie pandemii

Za pasem maj, który nieodmiennie kojarzy nam się z uroczystościami pierwszokomunijnymi. W zeszłym roku z powodu pandemii i związanych z nią obostrzeń komunie przekładano na wczesną lub późniejszą jesień. Albo organizowano, stosując poważne restrykcje odnośnie do liczby gości mogących wejść do kościoła wraz z dzieckiem.

Duże grupy dzieci rozbijano na mniejsze, a same uroczystości miały często miejsce na dodatkowych mszach odprawianych poza zwykłym parafialnym grafikiem. Ale było i jest jeszcze jedno rozwiązanie. Rozwiązanie, które doskonale sprawdziło się w wielu przypadkach. I które warto byłoby praktykować także w utęsknionej epoce postpandemicznej.

Indywidualna Pierwsza Komunia

Tym rozwiązaniem jest… indywidualna Pierwsza Komunia Święta waszej pociechy. Co to znaczy?

Przychodzicie z dzieckiem na wcześniej wybraną w porozumieniu z duszpasterzem mszę świętą i podczas tej mszy wasze dziecko przyjmuje po raz pierwszy Komunię. To może być zwykła msza parafialna – niedzielna lub nawet w tygodniu.

Pociecha w uroczystym pierwszokomunijnym stroju (stroje nadal można, ale nie trzeba, zamówić dla całego rocznika hurtowo), wy elegancko ubrani. Dziadkowie, chrzestni i cała rodzina mają dużo większą szansę zmieścić się w dopuszczalnym limicie osób mogących wejść do świątyni.

Ksiądz na początku mszy może powitać wasze dziecko, ktoś z rodziny przeczytać czytanie i/lub modlitwę powszechną (lepiej niech robią to bliscy, a nie samo dziecko, dla którego to dodatkowy stres i „rozpraszacz”). Kazanie – w części lub całe – przytomny duszpasterz może skierować przede wszystkim do waszej pociechy i do was.

Na tej mszy nasz „pierwszokomunista” lub nasza „pierwszokomunistka” przystąpią do Komunii jako pierwsi, razem ze swoimi najbliższymi. Można nawet postawić na środku specjalny klęcznik, tudzież przystroić wcześniej ławkę, w której będziecie siedzieć. Żeby podkreślić – głównie na potrzeby malca – uroczysty charakter chwili.

Wszystko jest do ustalenia, uzgodnienia i zorganizowania. I wcale nie wymaga nie wiadomo jakiego zachodu. Wystarczy odrobina dobrej woli i zaangażowania ze strony rodziców i duszpasterzy. I każda ze stron może wyjść z taką inicjatywą. Wystarczy podejść lub zadzwonić i porozmawiać.

A co z przygotowaniem, „egzaminami” itp.?

De facto większość przygotowania do Pierwszej Komunii odbywa się jednak w ramach katechezy szkolnej (zostawmy chwilowo na boku dyskusję o tym, czy powinno tak być). Nawet jeśli odbywa się ona on-line. Jeśli (daj Boże!) ma miejsce również osobne przygotowanie w parafii, to trzeba po prostu ustalić z duszpasterzem zasady uczestnictwa dziecka w tym przygotowaniu.

Tak czy owak w normalnej sytuacji to rodzice przekazują wiarę dziecku i wprowadzają je w życie sakramentalne. Nie ma lepszej okazji i przestrzeni na poznawanie Pana Boga, wiary, liturgii niż cotygodniowa rodzinna wyprawa na Eucharystię. I życie religijne w domu: wspólna modlitwa, czytanie Biblii, rozmowy.

Do ustalenia z duszpasterzem jest zakres „obowiązków” rodziców w tym względzie. Jak na przykład nauczenie dziecka modlitw, przekazanie potrzebnej na tym etapie wiedzy. Tę  naturalną, domową katechezę mogą (i pewnie w jakimś zakresie powinny) „uzupełnić” spotkania z duszpasterzem. Rodzinne, grupowe, indywidualne, „na żywo” lub (w obecnych warunkach) on-line. Ale właśnie: „uzupełnić”.

Co zyskujemy

– Skupienie dziecka i wielokrotnie zwiększone szanse na to, że swoją Pierwszą Komunię przeżyje rzeczywiście skupione na tym, co jest istotą tego wydarzenia.

– Dużo swobodniejszą i sprzyjającą skupieniu atmosferę dla wszystkich obecnych.

– Dużo bardziej bezpośredni dostęp do dziecka jego bliskich, którzy wszak chcą być blisko niego w tym ważnym momencie.

– W czasach pandemii: możliwość zaproszenia rodziny bez martwienia się o to, że do kościoła mogłaby wejść z wami tylko babcia i pół dziadka.

– Realne włączenie wydarzenia Pierwszej Komunii w życie wspólnoty parafialnej.

– Możliwość rzeczywiście indywidualnego i personalnego kontaktu rodzin z duszpasterzami przy okazji „dopinania” szczegółów Pierwszej Komunii waszego dziecka.

– Odkrycie i dowartościowanie fundamentalnej roli rodziców jako pierwszych katechetów własnego dziecka i tych, którzy rzeczywiście przygotowują je do sakramentu i towarzyszą mu na drodze wiary.

Co tracimy

– Dziki spęd, w którym nietrudno o bałagan i stres, uniemożliwiający dzieciom i ich bliskim duchowo sensowne przeżycie Pierwszej Komunii.

– Wyścig zbrojeń odnośnie strojów, łańcuszków, bukiecików, lakierek i tego, czyje dziecko gdzie siedzi.

– Rodzinne i społeczne niesnaski o to, kto może wejść do kościoła i gdzie w nim zajmie miejsce.

– Fantastyczne usługi fotografa i kamerzysty, którzy przy tradycyjnej „stadnej” Pierwszej Komunii zazwyczaj skutecznie unicestwiali ostatnie resztki dziecięcej uwagi (zdjęcia naprawdę można zrobić po mszy, a ten cudny kadr z wysuniętym językiem, którego właśnie dotyka hostia jest przecież naprawdę absurdalnym wymysłem).

– Całą tę szopkę z wierszykami i piosenkami, która zamieniała całe wydarzenie w szkolny teatrzyk dla wzruszonych dziadków. A kościół w scenę dla dziecięcych występów, które rzeczywiście są wzruszające, ale nie o nie idzie w Pierwszej Komunii (no i te zazdrości i żale, dlaczego wierszyk mówi córcia Iksińskich, a nie mój mały geniusz).

Czego wymaga zorganizowanie indywidualnej Pierwszej Komunii?

– Ustalenia priorytetów duchowych i rodzinnych.

– Dobrej woli.

– Zaangażowania.

– Dogadania się z duszpasterzem, którego być może trzeba będzie przekonać do tego pomysłu, ale jeśli ma trochę rozumu, to nie będzie to zbyt trudne.

– Ustalenia: czy i kto przygotuje ewentualne skromne dekoracje.

– Wytrzymania presji ciotki Ziuty, która będzie kręcić zadartym nosem, że „kto to widział” i „kiedyś tak nie było”.

– Ustalenia terminu.

A co z „białym tygodniem”?

Ależ przecież jesteście w stanie „urządzić” go sami! Po prostu przychodząc przez następny tydzień z dzieckiem (w stroju komunijnym albo nieco elegantszym lub zwykłym już ubraniu) na msze święte.

Doświadczenie wielu parafii, rodzin i duszpasterzy pokazuje, że indywidualna Pierwsza Komunia to naprawdę doskonałe rozwiązanie. Jeśli tylko naszych wspólnym priorytetem jest pomoc młodemu człowiekowi w podejmowaniu i rozwijaniu świadomego życia sakramentalnego. A nie jednorazowy „występ” o charakterze ludowo-religijnym.

Dziecku będzie przykro…

…że tak samo, a nie z rówieśnikami. Guzik prawda. Dzieci zazwyczaj bardzo dobrze przyjmują i przeżywają indywidualną Pierwszą Komunię. Tym lepiej oczywiście, im bardziej ich rodzice sami to „czują” i zechcą im wytłumaczyć.

Zresztą nic nie stoi na przeszkodzie, by zorganizować ją w „mikrogrupie” dwóch, maksymalnie trzech znajomych rodzin.

Tags:
Komunia Świętapierwsza komuniasakrament
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
Karol Wojteczek
„Dziękuję temu dziecku za lekcję, jakiej nam udzieliło”. Chłopiec...
2
WEB2-MAYLINE-MIRACLE-EMMANUEL TRAN
Agnès Pinard Legry
„Trzymałem ją i poczułem, kiedy serce przestało bić”. Uzdrowienie...
3
Łukasz Kobeszko
Na swoje wesele zaprosili… 160 ubogich! „Było tak, jak marzyliśmy...
4
MARIANNA POPIEŁUSZKO
Agnieszka Huf
Marianna. Matka, która wychowała świętego
5
JAN PAWEŁ II
Agnieszka Bugała
Tajne eskapady Jana Pawła II. „Stanął przede mną, zdjął czapkę, b...
6
SNOWFLAKE
Joanna Operacz
Pokolenie płatków śniegu. Każdy jest wyjątkowy, wszyscy (zbyt) de...
7
OJCIEC TAŃCZY Z CÓRKĄ
Karolina Sarniewicz
Mała baletnica zaczyna płakać na scenie. Wtedy jej tata kradnie c...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail